PhaethonF1

Το τι θα κάνει ο Σύλλογος με αυτή την πραγματικότητα (ή την αίσθηση που μεταφέρω εγώ, αν θέλει) είναι δικό του θέμα. Η πρότασή μου είναι πρώτα αλλαγή κατεύθυνσης και μετά τα άλλα ριζοσπαστικά, αν το πρώτο δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί. Σε κάθε περίπτωση, το να βγω εγώ ο κακός της υπόθεσης επειδή αναφέρθηκα σε κάτι που θα έχετε ήδη ακούσει κι εσείς σε συναντήσεις (συλλόγου και μη) ήδη χίλιες φορές θα είναι αστείο για να γελά το παρδαλό κατσίκι της στάνης του Ασκητορέματος.

Πρακτικά όμως αφορούν το ένα και το αυτό: την εικόνα του Συλλόγου προς τα έξω, που μπορεί να έχει σχηματιστεί δικαίως ή αδίκως, αλλά επαναλαμβάνω: σημαντικό είναι να το αποδεχτούμε. Όχι να φωνάζουμε μεταξύ μας: "δεν έχουν δίκιο, δεν έχουν δίκιο". Εδώ δεν μιλάμε για κάποιο πολιτικό κόμμα, δεν είναι δικαστήριο ο Σύλλογος. Κλείνεις, καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται, συνεχίζεις με τα μάτια ανοιχτά και με τον ενδεδειγμένο τρόπο ώστε να μη δημιουργούνται τέτοιες παρεξηγήσεις. Η ριζοσπαστική μου πρόταση σε κάποια μέλη που μιλάμε ιδιωτικά και θα την πω κι εδώ είναι ακόμα ΚΑΙ επανίδρυση, αλλαγή ονομάτων κτλ, που θα σηματοδοτεί μια πιο σαφή στροφή σε συγκεκριμένη φιλοσοφία. Αν αυτή δηλαδή δεν μπορεί να γίνει εντός των τωρινών πλαισίων.

Δεν πρόκειται να πιάσεις έναν έναν να εξηγήσεις τι ισχύει και τι όχι. Ναι, πολλές φορές υπάρχει στρεβλή εικόνα, αλλά ακόμα κι αν είναι άδικη, είναι μια πραγματικότητα και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δεν έχω σκοπό να γίνω πιο συγκεκριμένος γιατί δεν είναι αυτό το βασικό θέμα της τοποθέτησής μου και θα γίνω και ο κακός της υπόθεσης από πάνω. Μιλήστε με τον κόσμο στο βουνό γι αυτό αν έχει τόση σημασία. Αν από δω και πέρα δεν υπάρχουν τέτοιες υπόνοιες και σας βλέπει ο κόσμος με χαρά και καλή διάθεση, τα πράγματα θα οδεύουν καλώς.

μικρή προ-εξήγηση: Μπορεί να μην είμαι πολλά χρόνια σ' αυτό τον Σύλλογο, αλλά τον πονάω πολύ, γιατί έτυχε να περάσω τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου στο βουνό κι έξω από αυτό εξαιτίας του. Και δεν υπάρχει καμία υπερβολή σ' αυτό, το (με) γνωρίζετε αρκετοί. Δυστυχώς ή ευτυχώς στη ζωή -γενικότερα- πολλά πράγματα αλλάζουν, αλλά οφείλουμε να μην ξεχνάμε, να χαμογελάμε στη σκέψη των ωραίων που έχουμε περάσει και να τα εκτιμάμε όπως τους αξίζει. Το ότι απέχω πλέον σε σχέση με παλιά από τις ενεργές δράσεις (π.χ. ΟΕ, συνελεύσεις, συναντήσεις κτλ) δεν έχει να κάνει με την πίστη μου για την χρησιμότητά του. Τη γνώμη μου και τις συμβουλές μου, ΑΝ τις χρειάζεται, θα τις δίνω (όπως ήδη συνεχίζω να κάνω). Κύριο σχόλιο: Υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με αγνό πάθος με τον Σύλλογο και δεν αξίζουν να κουβαλάνε αμαρτίες και εικόνα παλιών προβλημάτων όταν αναφέρουν τη λέξη "snowclub" στον έξω κόσμο. Ο Σύλλογος έχει αποκτήσει τοξικό χαρακτήρα στην κοινωνία του βουνού. Αυτή είναι η άβολη αλήθεια. Ακούει κάποιος "snowclub" και ξυνίζει μούρη. Πολλές φορές δεν ξέρει καν γιατί! Αλλά είναι κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Έχει να κάνει περισσότερο με συμπεριφορές του παρελθόντος, μικρές ή μεγάλες λαμογιές στο όνομα του Συλλόγου, ανθρώπους που πίσω από το καθωσπρέπει και την "αγάπη" για το βουνό την έκαναν τη δουλίτσα τους. Κάπου εδώ κολλάει το "δεν μπορείς να κοροϊδεύεις τους πάντες για πάντα", αλλά αυτά αφήνουν πληγές, δεν γίνεται να διαγραφούν, γίνεται απλά να μη συνεχίζονται. (αντίστοιχα έχουν σχηματιστεί άδικα κατηγορίες τέτοιου τύπου λόγω προσωπικής κόντρας και έχω υπερασπιστεί φίλες και φίλους σε τέτοιες κουβέντες, ακόμα και με άσχετους με τον Σύλλογο. Μικρός -και αηδιαστικός- ο κόσμος.) Αυτές εδώ οι έριδες μοιάζουν με εσωτερικό κόμματος ή καμμένου συνδικαλιστικού φορέα. Μιλήστε γι' αυτά που είπα και ο κόσμος θα έρθει, χαμογελαστός, απελευθερωμένος, χωρίς να νιώθει πίεση ή μιζέρια. Κάποιοι θα μιλάνε για σκι, κάποιοι για εκδρομές, κάποιοι για γκόμε... σόρι, εννοώ παρέες. Αλλά το κατεξοχήν άθλημα της χαράς και της ελευθερίας δεν μπορεί να στιγματίζεται από συνδικαλιές. Στις εκλογές κάθε Συλλόγου το ποσοστό στις Συνελεύσεις δεν είναι μεγάλο. Γι' αυτό και η απαρτία βάσει καταστατικών τοποθετείται τόσο χαμηλά, ενώ κλασικά υπάρχει πρώτο και δεύτερο κάλεσμα για να χρειαστεί ακόμα μικρότερη. Περισσότερα μέλη - περισσότεροι συμμετέχονες. Ποσοστά παρόμοια.

Δεν υπάρχει σόφρων άνθρωπος που να αντιληφθεί τέτοιο κλίμα σε ένα Σύλλογο που αφορά χόμπι (=διασκέδαση, χαρά, χαμόγελο, ελεύθερος χρόνος κτλ) και να θέλει να ενταχθεί σ' αυτόν. Μιλήστε για σκι, για εκδρομές, για βουνά, για παρέες... Τα διαδικαστικά-τυπικά είναι πραγματικά αστεία, τσάμπα φάγωμα μεταξύ σας.

Ανέβαινα με τον πατέρα μου τη δεκαετία του '80. Ο ίδιος είχε γυρίσει όλα τα μονοπάτια με τους παλιότερους ορειβατικούς. Ανεκτίμητες παραστάσεις για παιδιά...

Αν κρίνω από το πόσοι τελικά αναλαμβάνουν στην πράξη την ευθύνη όσων λένε και κατακρίνουν... μην περιμένεις και πολλά. Dim, σύντροφε, στο είπα και κατ'ιδίαν... δώσε πάρτυ στον λαό!!!

Δοκίμασα στο Μόναχο με την ευκαιρία μιας σχετικής έκθεσης ηλεκτρικά υποβοηθούμενο ποδήλατο... Οκ, ΤΑ ΣΠΑΕΙ. Είναι τρομερά βολικό για πόλη, ανεβαίνεις κάθε ανηφόρα για πλάκα, δεν σε αφήνει ποτέ να ασκήσεις ουσιαστική πίεση στο πετάλι ΟΣΟ μεγάλη κι αν είναι η ανηφόρα. (Το σύστημα ήταν της Bosch)

Η επέκταση κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να είναι το δώρο-δέσμευση στον ιδιώτη. Όχι σαν έτοιμη επένδυση αλλά σαν διευκόλυνση να την κάνει αυτός (δεν περιμένω να βάλει δικά του λεφτά, πάλι κάποια χρηματοδότηση θα βρει, αλλά τέλοσπάντων.)

Γίνεσαι κυβέρνηση και αναλόγως πότε σε συμφέρει εφαρμόζεις τις αποφάσεις του. Χρήστο μου, συγγνώμη, δεν άντεξα, σβήσ'το αν πρέπει...

Εμάς τους Κωσταλένηδες εννοείτε, έτσι? Χαχα! Ευχαριστούμε! Τα λέμε επιστρέφοντας Ελλάδα!

[Διάδρομος χρειάζεται μόνο σε πίστες baby (αντί για μπριζολάκι) και σε περιοχές που κάποια ανηφόρα δεν βοηθάει να περάσει ο σκιέρ με φυσική φόρα.]

Ε ναι, είδες πόσο προσεκτικά διάλεξα τις λέξεις μου, χιχι! (Διάλεξε "Κωνσταντίνος", ή "Κωστής" γιατί στο "Κώστας" δεν καταλαβαίνω ότι αναφέρονται σε μένα :-p )

Επειδή αναφέρθηκε κάπου, δεν ξέρω για σαλέ και άλλες παροχές, αλλά η πίστα αρχαρίων (baby3 - Φαέθων) στην κορυφή του Βάκχου είναι το καλύτερο πεδίο αρχαρίων που έχει υπάρξει στον Παρνασσό. (Ιδανικά θα έπρεπε να έχει κυλιόμενο διάδρομο αντί για "μπριζολάκι" αλλά οκ.)

Με εξαίρεση, πάντως, την τελευταία τραγική χρονιά, το πιο συνηθισμένο είναι να χρειάζεται το βουνό "μπαλώματα". Αχρηστεύονται ολόκληρες πίστες επειδή κάποια κομμάτια δεν έχουν κάλυψη. Χιονοφράχτες, διαχείριση χιονιού, τεχνητό. Οτιδήποτε από αυτά μπορεί να βοηθήσει, θα κάνει τη διαφορά. Δεν πιστεύω ότι η πελατεία του βουνού δικαιολογεί τεχνητή χιόνωση από την Αφροδίτη μέχρι και τον Δία. Οπωσδήποτε βοήθεια σε Περικλή-Αφροδιτη, 6 Φτερο για να λειτουργούν τα βασικά στο βουνό που δικαιολογούν μια έστω μισή κάρτα.

Τα Kessler έχουν τρομερά καλές κριτικές απ'όσους τα δοκιμάζουν, μιλούν για πολύ ιδιαίτερο και απολαυστικό πέδιλο. Προσωπικά έχω σανίδι (ο έρωτάς μου) Kessler, ενώ έχω δει Παρνασσό ένα ζευγάρι που έχουν και οι δύο τέτοια πέδιλα. Εχω τρομερή περιέργεια να τα δοκιμάσω κάποια στιγμή κι εγώ.

Εμένα γιατί μου αρέσει πολύ αυτή η ιδέα?

Το πιο χρήσιμο είναι να βρεθεί κάποιο ντοκουμέντο περισσότερο για το συγκεκριμένο έργο, θα δω τι μπορώ να κάνω αύριο (δίνω λίγες πιθανότητες, αλλά worth the shot).

Κρίσιμη διευκρίνιση, τώρα ακριβώς κατάλαβα γιατί κάνεις όλο το fuss about it. Ευχαριστώ.

Μάκη, από δεξαμενές που έχω δει από κοντά ή σε εικόνες, επένδυση με τα υφάσματα υπάρχει κατά κόρον. Εννοώ, ανεξαρτήτως του αν είναι καρστικά τα ασβεστολιθικά από κάτω ή όχι, το ύφασμα θα το βάλεις να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο, έτσι δεν είναι. Από το σημείο αυτό και μετά, ποιά η διαφορά του κόστους αφού θα το βάλεις και στις δύο περιπτώσεις?

Αυτή η υπόθεση με τους ανέργους τώρα μου θυμίζει κάπως την απαίτηση που έχει κάποιος κόσμος από τους καλλιτέχνες να πεινάνε προκειμένου να αποφύγουν να κάνουν κάτι εμπορικό. Δηλαδή τον άνεργο πρέπει να τον βλέπουμε να ζητιανεύει για να πειστούμε ότι ζορίζεται? Ε, ναι, λογικά δεν θα είναι κάθε μέρα στο βουνό... δεν μπορεί με το που βλέπουμε κάποιον να πίνει ένα ποτό ή να κάνει μια εκδρομή να αναφωνούμε "γκρινιάζει αλλά καλοπερνάει". Αν λόγω του σκι του δεν έχει να φάει, δικό του πρόβλημα. Και κάποια πράγματα είναι απαραίτητα για να την παλέψει και ψυχολογικά. Έχω κάνει "δώρο" μέρες σκι σε φίλους που δυσκολεύονταν επειδή το χαμόγελό τους εκείνη τη μέρα ήταν ανεκτίμητο.

Το ερώτημα είναι αν διαφωνούμε με αυτή την προσφορά επειδή: 1. έπρεπε να είναι ακόμα πιο large? 2. έπρεπε να μη γίνει, γιατί τα οικονομικά του ΧΚΚ θα δυσκολευτούν περισσότερο? (Προσωπικά θα την αγόραζα αν ήμουν τακτικός πελάτης ΧΚΚ με ετήσια)

Τα ψυχρά δεδομένα είναι ότι το ΧΚΚ κάνει μια κίνηση καλής θέλησης απέναντι στον πελάτη, χωρίς να υπάρχει τυπική υποχρέωση να την κάνει. Ο πελάτης δεν είναι στα λογιστήρια ούτε στον Δήμο, εξετάζει μόνο την προσωπική του σχέση με το χιονοδρομικό. Το να γίνεται μια τέτοια κίνηση και να την κοιτάμε στα δόντια είναι λίγο αυτογκόλ.

Σχεδόν όλα όσα έχουν ακουστεί εδώ μέσα σαν επιθυμίες, παράπονα, παρατηρήσεις, φαντασιώσεις σε σχέση με το "τι θα πρέπει να κάνει/είναι ο Σύλλογος" καλύπτονται από το καταστατικό. Και με βάση τη χρονιά που πέρασε, αυτά που έγιναν, που δεν έγιναν, που συζητήθηκαν, που προκάλεσαν τριβές, δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή για το "Ιδού η ρόδος...". Και περιμένω με πολύ ενδιαφέρον (σαν εξωτερικός παρατηρητής, πλέον) να δω πώς θα εξελιχθεί αυτή η διαδικασία.

Παιδιά, εσείς γενικά πού μαζεύεστε και παίζετε? Σκέφτομαι να ξαναρχίσω λίγο το σπορ...