Leaderboard

Καλά τότε αφού δεν έχουμε άλλο νέο θα συνεχίσω ΄γω τον χαβά μου , εθίστικα και πιάστηκα στην φάκα. Ας βάλω πρώτα ένα πλάνο. Είναι λήψη και αυτή, της προηγούμενης Πέμπτης. Βασικά κοιτάξτε φάση .... μια ανάσα, δύο , οκ .....τώρα ας συζητήσουμε για ...επενδύσεις! Πρόσφατα έχει καταγραφεί και στο φορουμ για την τοποθέτση ενός μικρού σαλέ σε αυτό το μικρό οροπέδιο , κατα μήκος προς τον Τηλέμαχο , προφανώς θα έλεγα εγώ με ανοιχτή θέα δεξιά -αριστερά, ώστε ο χιονοδρόμος να κάνει χάζι είτε την Ζήρεια ή τους περαστικούς χιονοδρόμους για Νεφέλη , σαν να πίνει το καφεδάκι του στην Νίκης ένα πράμα (Θεσσαλονίκη). Η παρέμβαση θέλει φιλοσοφία και όχι ...παραλία. Πρέπει σχεδιαστικά να ταιριάζει στο αλπικό ύφος, ξέρετε λιτό , ξύλινο , κάτι σε σουηδικό , όχι εκείνες οι ... που βλέπουμε τελευταια , φουτουριστικά σχήματα αστικού τύπου πεδίου. Μάλιστα θα μπορούσε να είναι και η βάση για την οποια προέκταση μελλοντικά θα μπορούσε να πάρει να έιναι ένας σταθμός ορμητήριο για χιονοδρομους και ποδηλάτες , ορειβατικό σκι, πεζοπόρους , ορειβάτες κτλ . Μας χαλάει δηλαδή ένα τσαγάκι στην ζεστούλα σε ένα διάλλειμα , και απο κάτω να βλέπεις αυτό:

Να δώσω ένα παράδειγμα του ωχαδερφισμού στην Ελλάδα , εμείς δεν χρειαζόμαστε φράκτες για χιονοστιβάδες, δεν είμαστε....ορεινή χώρα , δεν είμαστε χιονοδρομική χώρα....... Δείτε εδώ που έχουν βάλει οι Ιταλοί φράκτες....... (Σερβίνια) , μια πιθαμή πλαγιά ..... ...και δείτε για αυτό που ανέφεραν πιο πάνω ο Κώστας και ο Μιχάλης , για φράκτη χιονοστιβάδας και τους ΟΥΦΟ , δεν ξέρω πως λέγεται ο οργανισμός που απαγόρευσε την τοποθέτηση φρακτών..ένεκα περιβαλλοντικών ανησυχιών.... Εδώ βλέπετε μόλις το μισό βουνό. Αυτό που βλέπετε λοιπόν και το άλλο μισό που ΔΕΝ βλέπετε , έχει κατέβει ΟΛΟ ΚΑΤΩ , χιονοστιβάδα , και έχει καπελώσει ΟΛΗ ΤΗΝ ΝΕΦΕΛΗ..... ΟΚ ? το καταλάβαμε; Ή ΜΠΑ !!!!!......

Ε, σε αυτήν την περίπτωση θες all-mountain πέδιλο , χονδρικά, και προσαρμογή στο τερέν το οποίο σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είχε και bumps. Συμφωνώ με το αίσθημα απογοητευσης αφου κάποιες ανάγκες είναι συγκεκριμένες. Ειδικά αν όντως απέφυγαν να πατήσουν. Αλλά το τερέν όσο περνάει το διάστημα από την τελευταία χιονοπτωση , τόσο πιο εναλακτικό γίνεται. Πάντως να σας πω , και εκείνο το ανοιξιάτικο που είναι κάπως σαν ζάχαρη όπου γραπώνουν πέδιλα 15ετίας χωρίς καμία συντήρηση , είναι κάτι που το λιγουρεύομαι εξίσου και θα ήθελα δηλαδή να κρατήσει η σαιζόν μέχρι τον απρίλιο , να κάνω το διαλειμμά μου δηλαδής με το ....κοντομάνικο !

Μερικές εικόνες από χθες

Είπαμε, μου αρέσει να σπάω την μονοτονία. Βέβαια όλα μηραία σε αυτήν την ζωή γίνονται ρουτίνα και εκεί πρέπει να έχει κανείς την δεξιοτεχνία να ξεφεύγει από τα δεσμά της. Έτσι και αυτό το θρέντ κάποια στιγμή θα χτυπήσει Flat Line. Έτσι και στην Ελληνική Χιονοδρομία, η γεωγραφική μας θέση, το κλίμα μας , δεν μας επιτρέπουν μόνιμες δεσμεύσεις με μια δραστηριότητα. Εξάλλου γιατί αυτό πρέπει να συμβαίνει ; Είναι ελληνική νοοτροπία; Είναι η ελληνική ανασφάλεια; (Μήπως έχουμε καταλάβει το Τουρισμό λάθος;..... ) Πόσο κοντά είναι η πεζοπορία με το ορειβατικό σκι; Πολύ κοντά. Θα σας πω το εξής με απλά λόγια σαν να πίνουμε καφέ , σε πολλές περιπτώσεις η ανάβαση ενός ορεινού όγκου με ορειβατικά σκι είναι πολύ πιο εύκολη από την ορεινή πεζοπορία. Από άποψη φυσιολογίας είναι πολύ πιο οικονομική δραστηριότητα γιατί τα πέδιλα δεν αφήνουν το βάρος του σώματός μας να βυθίζεται στο χιονισμένο πεδίο. Απλό; Ψάχνετε ίσως κάποια πιο σύνθετη ερμηνεία ίσως επιστημονική για να πιστείτε; Επιπλέον ο "βηματισμός" με τα ορειβατικά σκι είναι μακρύτερος, απλώνει μπροστά με τέτοιο τρόπο που ο κύκλος του χιονοδρομικού διασκελισμού δίνει την αίσθηση αιώρησης, όπως σας το λέω ! ένα κλίκ ευδαιμονίας πριν το γλύστρημα στην πλαγιά, το πιο κοντινό .... είναι πιο εύκολο και από το ίδιο το περπάτημα στην πόλη..... Ελατοχώρι Επομένως δημιουργώ τώρα μια καινοτομία να συνδιάσω στην θεματική , εκτός απο την πεζοπορία - φωτογραφία και το ορειβατικό σκι με χαρκατηριστικά ανάβασης ήπιας έντασης ΣΕ ελεγχόμενο πεδίο όπως αυτό που βρίσκεται εντός ενός χιονοδρομικού κέντρου. Σε όλα τα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας μπορεί να παει κανείς ΜΕ ορειβατικά σκι. Στο παρόν θα σας παραθέσω μερικές φωτογραφίες μιας εξόρμησης από το χιονοδρομικό κέντρο Ελατοχωρίου και την ανάβαση από το Parking του Χιονοδρομικού μέχρι το οροπέδιο πριν την κορυφή Αρβανίτη. Το ορειβατικό σκι για τα ΣΚριακά με τις μεγάλες αναμονές στους αναβατήρες είναι μια εναλακτική λύση, παράλληλη. Η πρόσβαση δεν αλλάζει, με το λεωφορείο σας, με το αυτοκινητό σας , με του φίλου σας.... (πλέον νοικιάζεται ορειβατικός εξοπλισμός από Αθήνα ή Θεσσαλονίκη στο κόστος ενός εισητηρίου για τα λιφτ). Η διαδρομή που ακολούθησα είναι η 2 - 4 περιφερειακή του κέντρου όπως φαίνεται στο παραπάνω χάρτη αριστερά. Μια καταπληκτική διαδρομή μέσα από το δάσος , μαγευτική με ορίζοντα τον Όλυμπο , τα Πιέρια και τα συναφή, δεν μπορώ να σας περιγράψω με λόγια πόσο ησυχία έχει η φύση εκεί , παρόλο οτι το μονοπάτι αποτελεί τμήμα ενός χιονοδρομικού κέντρου. Δεν γνωρίζω να υπάρχει σε άλλο χριονοδρομικό κέντρο αυτό. Η ενεργειακή απαίτηση είναι πολύ μικρή , η επιστροφή μπορεί να γίνει και από την ίδια διαδρομή ή από τις πίστες του χιονοδρομικού (επιτρέψτε μου μια προσωπική πινελιά : με τεχνική τέλεμαρκ !!!!! - "Αριστοτελική" προσέγιση του βουνού , ανάβαση με ορειβατικά , κατάβαση με την παροδοσιακή τεχνική των Νορβηγών την απαρχή της ιστορίας της χιονοδρομίας πριν 5000 χρόνια...) Ακολουθούν μερικά πλάνα από την διαδρομή:

Συνεχίζω στο ίδιο μοτίβο , των Γεωγραφικών αυτή την φορά Αντιθέσεων και από το Βορρά θα μας μεταφέρω στον Νότο, για να πάμε στο βουνό που έθρεψε του Αρκάδες. Θα επιλέξω ένα από τα τμήματα του Menalon Trail (στο συνολό τους είναι 8 ) , από τα πιο όμορφα μονοπάτια που έχω περπατήσει ποτέ. Βέβαια είναι πολλά και ακόμα περισσότερα εκείνα που ΔΕΝ έχω επισκεφτεί οπότε ο συντελστής υποκειμενικότητας είναι αισθητά αυξημένος αν και με καλό αριθμό σημείων αναφοράς. Δυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Πίνδο υπάρχουν άπειρα μέρη που ΔΕΝ έχω επισκεφτεί. Ωστόσο είναι μάλλον στα top 5 χονδρικά top 10 στην Ελλάδα; θεωρώ. Anyway, θα ανεβάσω μια σειρά (...μικρή ) φωτογραφιών από το κλασικό μονοπάτι στο Φαράγγι του Λούσιου , Δημητσάνα - Στεμνίτσα. Χαρακτηριστικά πεζοπορίας: Απόσταση περίπου στα 10 χιλιόμετρα Συνολική υψομετρική διαφορά 700 περίπου μέτρα Χρόνος , άνετος με διαλείμματα πολλά και παρατήρηση 5 ώρες Βαθμός δυσκολίας 2/5 Το περιεχόμενο της διαδρομής είναι απίστευτα πλούσιο από θέμα φύσης , ανάγλυφου , ιστορικών μνημείων , περνάς από γέφυρες του ποταμού εναλλάξ, μέσα από δύο μοναστήρια , περνάς ακόμα και μέσα από ΜΟΥΣΕΙΟ στην Δημητσάνα , στην κυριολεξία το μονοπάτι ναι περνάει μέσα από το μουσείο υδροκίνησης ....ΔΕΝ το βαριέσαι ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ. Για την Δημητσάνα δε και την Στεμνίτσα ως αφετηρία-τερματισμός τι να πει κανείς .....τα ξέρετε ή τα έχετε μάλλον ακούσει περισσότερο.... Ας αφήσουμε τις φωτογραφίες να μας θυμήσουν τα υπόλοιπα, μόνον να πω κάτι πολύ σημαντικό. Ο σχεδιασμός και η διαδρομή του Menalon Trail ακολουθούν τα πρότυπα που έχει θέσει η Ευρωπαική Ένωση Πεζοπορίας (ERA) για την πιστοποιήση πεζοπορικών δικτύων. Το μοναδικό μέχρι στιγμής στην Ελλάδα. (τα κρητήρια αξιολόγησης είναι πάρα πολλά και χρειάστηκε πολύ δουλειά και τρέξιμο για να διεκδικηθεί αυτή η πιστοποιήση που εξασφαλίζει την προώθηση και την επισκεψιμότητα διεθνώς....) Το διακρητικό σήμα του Menalon Trail , κάθε κλάδος του μονοπατιού έχει και διαφορετικό χρώμα σύμανσης , η οποία είναι πλούσια σε όλο το δικτυο. Στο Φαράγγι έχει το κόκκινο χρώμα. Το μονοπάτι έχει αντίστροφη φωτογραφική αφήγηση από αυτήν που δίνεται στον τυπικό προσανατολισμό, δηλαδή ξεκινάω από Δημητσάνα προς Στεμνίτσα.

Aπαγορευεται. ΟΦΥΠΕΚΑ. Όπως και οποιαδήποτε τοποθέτηση έστω μιας βίδας έξω από εκεί που είναι το υφιστάμενο χιονοδρομικό. Η Στύγα πάτησε στα ίδια σημεία επειδή ήθελε ο ΟΦΥΠΕΚΑ. Δεν μπήκαν μέτρα προστασίας από χιονοστιβάδες επειδή το απαγόρεψε ο ΟΦΥΠΕΚΑ. Φυσικά κανένας δεν έχει καταθέσει ουσιαστική πρόταση για το τι θα επιτραπεί τελικά να γίνει από τον ΟΦΥΠΕΚΑ στα Καλάβρυτα. Μόνο λόγια και ευθυνοφοβία Δημοσίων Υπαλλήλων. Και να πεις ότι είναι εξωγήινοι στον ΟΦΥΠΕΚΑ. 200 μέτρα από το Δημαρχείο Καλαβρύτων στον κεντρικό είναι.