Φανταστική μέρα σήμερα, με χιόνι που εκτός Πίστας ήταν αρκετά καλό μέχρι τις 2 περίπου ενώ εντός πίστας γινόταν ολοένα και καλύτερο, διαστημικό!
Το πάτημα μέτριο στα Κελάρια που μείναμε λόγω babysitting, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν βοηθούσαν και οι θερμοκρασίες.
Στα πέριξ του Βακχου ήταν πολύ καλά!
Έβαλα ελάχιστα χιλιόμετρα γιατί σήμερα ήταν το πρώτο φτερούγισμα της κόρης με πέδιλα στα πόδια.
Επίσης, έκανα το τραγικό λάθος να της πάρω δασκάλα με το που ανεβήκαμε πριν προλάβουμε να παίξουμε λίγο με το χιόνι. Το παιδί έβγαλε άρνηση, δεν ήθελε ούτε τα πέδιλα να βάλει, και τελικά την αφήσαμε να φύγει την κοπέλα αφού δεν μπορούσε να προσφέρει κάτι.
Αυτό που δεν γινόταν με τον ειδικό όμως, έγινε με τους γονείς. Αρκούσε μια φορά ανέβασμα στο baby από την μαμά για να πάρει μπρος.
Αφού το έκανε καμιά δεκαριά φορές ξεθεώνοντας την μαμά της, την ανέβασα εγώ στον Βάκχο γιατί ήθελα να δει ότι το βουνό είναι πολύ περισσότερο από το baby lift.
την κατέβασα με τα σκι της ανάμεσα στα πόδια μου κρατώντας την από τα χέρια (αρκετά δύσκολο και χρονοβόρο, δεν το προτείνω) αλλά ξετρελάθηκε με την κλίση και την ταχύτητα, ουσιαστικά κατεβαίναμε με ένα παιδί να φωνάζει από την χαρά του. Το παιχνίδι πλέον είχε κερδηθεί! .
Διάλειμμα για χιονοπόλεμο και για να μαζέψει την γλώσσα του ο μπαμπάς που είχε κάψει χέρια και τετρακέφαλους
Αλλά και εγώ δεν έμεινα παραπονεμένος, βγήκαν πολύ όμορφες στροφές στα πέριξ του Βακχου με εξαιρετική παρέα και ΤΕΡΑΣΤΙΑ χαμόγελα!
Η μέρα έκλεισε -όπως τον παλιό καλό καιρό- με λιτό γεύμα στην Αράχοβα!
All in all, δεν θα μπορούσε να είχε πάει καλύτερα για πρώτη φορά!