PhaethonF1

Δεν έχω παρακολουθήσει όλη την κουβέντα, αλλά επειδή με απασχολεί άμεσα ξαφνικά το ζήτημα: έχει μεγάλη σημασία να είναι ελαστικό εξαιρετικής απόδοσης (από μεγάλες, ακριβές μάρκες) το χειμερινό ή γίνεται η δουλειά μας και με τις φτηνότερες επιλογές από πιο άγνωστες (στους περισσότερους) εταιρείες? Δηλαδή, το πρόβλημα θα είναι η απόδοση στο χιόνι ή η διάρκεια? Μην πάω για φτηνά και μου βγουν πιο ακριβά στο τέλος...

Κι ο Δεν_Ξενερώνω για τη νοικοκυροσύνη της την ήθελε.

Τα Χριστούγεννα πάντως ως προς τη χιονοδρομία έχουν ένα πρόβλημα στην Ελλάδα που εμείς οι χιονοτρελλαμένοι ξεχνάμε ή δεν βλέπουμε: κατά κύριο λόγο είναι οικογενειακή γιορτή. To "οικογενειακή γιορτή" στην Αυστρία ή τη Γαλλία μπορεί να σημαίνει "πάμε όλοι μαζί για σκι". Στην Ελλάδα εκείνες τις μέρες πολυήμερες διακοπές τελικά δεν κάνουν πολλοί, σκάνε μύτη μια δυο διανυκτερεύσεις για να αλώσουν τις τοπικές ταβέρνες και καφετέριες μέσα σε φωνές, τσακωμούς και ένταση για το παρκάρισμα της Αράχωβας ή των Καλαβρύτων κι αν το χιονοδρομικό είναι ανοιχτό, ανεβαίνουν για καφέ στο σαλέ και διαμαρτύρονται ότανα ανεβαίνουν 4.30 το απόγευμα και τους λένε ότι είναι κλειστό. Τα τελευταία χρόνια κάνω (όταν έχει χιόνι) παραδοσιακά σκι τις μέρες της πρωτοχρονιάς και γενικά είναι άδειες οι πίστες. Χριστούγεννα δεν θυμάμαι πότε είχα τελευταία φορά την ευλογία να κάνω σκι. Αποτελεί πάντως εξαιρετική ευκαιρία για τα χιονοδρομικά να βάλουν μπροστά τις μηχανές, να συντονιστούν καλύτερα και να κάνουν τρελό promotion για το υπόλοιπο της σεζόν (ναι, έστω σε αυτούς που ανεβαίνουν για τον καφέ),

Πολύ καλά λόγια γενικά έχω ακούσει για τη σειρά αυτή, κάποια στιγμή πρέπει να τα δοκιμάσω κι εγώ. Άντε καλή σεζόν ομορφάντρα μας!

Να ξεκαθαρίσω με την ευκαιρία ότι δεν είμαι ούτε υπεύθυνος στο φόρουμ, ούτε καν μέλος (πλέον) του Συλλόγου (εξάλλου και μέλος να είναι κάποιος, την επίσημη θέση ενός Συλλόγου την εκφράζουν τα όργανά του), οπότε οτιδήποτε γράφω -μπουρδολογία ή μη- παρακαλώ να μη χρεώνεται στο snowclub.gr και τον Σύλλογο.

Είναι πλέον άλλο topic, αλλά μια που συζητιέται... Καλό είναι να υπάρχει ένας τίμιος διαχωρισμός μεταξύ ορειβατικού σκι και lift-served σκι (το ορίζω έτσι για να συμπεριλάβω το εκτός πίστας σκι που μπορεί να κάνει κάποιος εντός περιοχής χιονοδρομικού). Πρόκειται για διαφορετικά αθλήματα, με άλλες απαιτήσεις και άλλες συγκινήσεις. Θεωρώ τρομερά άδικο για το σκι πίστας να πετάγεται η άποψη "αφήστε τα λιφτ μωρέ, ασχοληθείτε με το ορειβατικό να βρείτε την υγειά σας". Έχει και μια έπαρση η όλη υπόθεση που προσωπικά με εκνευρίζει, όπως και πολλούς άλλους και μη σας πω είναι και λόγος που απωθεί κόσμο από το ορειβατικό.

Μα δεν είπαμε ότι ρωτάνε Αυστριακοί για τις τιμές στον Παρνασσό?

Χμμμ, πέρα από την πολύ χρήσιμη ανακοίνωση για τους φίλους που χρησιμοποιούν το skibus και τα μέλη του Snowclub... Αν καταλάβαμε καλά, έμμεσα, η τιμολογιακή πολιτική Παρνασσού για τις κάρτες παραμένει η ίδια?

Παρόμοια αίσθηση έχω κι εγώ με βάση όσα γίνονται γνωστά, απλά προσπαθώ να καταλάβω αν μου διαφεύγει κάτι, καθώς δεν το κατέχω το αντικείμενο.

Να κάνω μιαν ερώτηση εγώ σαν μη-σχετικός με το αντικείμενο της καθαρής ορειβασίας: 1. Στην Ελλάδα έχουμε αναλογικά πολλά ή λίγα ατυχήματα? 2. Αν έχουμε πολλά, πού οφείλεται?

Δείτε εδώ το final edit της ταινίας μικρού μήκους για το σκι τους στην Ελλάδα από τα παιδιά που είχα την τύχη να συναντήσω στον χειμώνα, μαζί με τον snowpar (OnParnassos.gr) στον Παρνασσό. Βοηθήσαμε με όλη μας τη χαρά όσο μπορούσαμε με οδηγίες, τηλέφωνα, γνωριμίες κτλ για να κάνουν την ταινία τους σε Παρνασσό και Καλάβρυτα.

Μάλλον θα πάει πιο αργά στην Ολυμπία Οδό για να ισοφαρίσει τα διόδια

Black Dude Cafe, παλιό τέρμα Βάκχου, γνωστή εγγυημένη λύση, για εκλεκτούς φίλους.

Από την Αυστρία πάντως ζητάνε όντως...

Wraith, στο Kitzsteinhorn είναι πχ ένα πολύ παρόμοιο combi σύστημα με του Παρνασσού και το έχουν στον μεσαίο σταθμό. Και ειδικά υπό δύσκολες συνθήκες που αλλάζουν μέσα στη μέρα λειτουργία πάνω και κάτω, χρησιμεύει πολύ. Στον Παρνασσό χωροταξικά αυτό που λες θα πιθανολογούσα κι εγώ σαν αιτία να μη γίνει στο 1950.

Τι να σου πω βρε συ vro, επί του συγκεκριμένου σχολίασα μόνο, για να μην θεωρηθεί ότι δεν γίνεται και αυτή η λύση. Παραμένει φυσικά απλά μια πρόταση κάποιων φίλων χιονοδρομίας, έτσι? Δεν είναι νέο σχέδιο υποθέτω. Πάντως αν ήταν στη μέση ο σταθμός στάθμευσης θα λύνονταν πολλά προβλήματα σε σχέση με τις δύσκολες μέρες αέρα/πάγου/διαχείρισης κόσμου. Δεν μπορώ να ξέρω βέβαια αν επεξεργάστηκαν το σενάριο αυτό και δεν υλοποιήθηκε ή εξ' αρχής δεν θεωρήθηκε καλή λύση.

Παρεμπιπτόντως, επειδή κάπου αναφέρθηκε μια πρόταση για γκαράζ καρεκλών και καμπινών στην κορυφή του Βάκχου, δεν είναι απαγορευτικό σαν πρακτική, γίνεται και αυτό κατά περίπτωση με τα λιφτ απ'ό,τι γνωρίζω, απλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βλέπω τον χώρο για να γίνει. Ιδανικά για τροφοδότηση πάνω και κάτω τμήματος θα μπορούσε να είναι στη μέση, αλλά και πάλι δεν ξέρω αν βάσει χώρου που απαιτεί θα περνούσε στις τελικές φάσεις κατασκευής (περιβαλλοντικά, χωροταξικά κτλ).

Έτσι είναι, γενικά από μόνο του το ski bus χιονοδρομικού δεν δουλεύει αν δεν εντάσσεται σε ένα πιο ολοκληρωμένο τρόπο λειτουργείας χιονοδρομικού-περιοχής.

Σκι μπας από Καλάβρυτα χρειάζεται, αλλά ας έχουν χάρη οι ταξιτζήδες και τα σκι μπας από Αθήνα... (τον ίδιο κι από Αράχωβα για απέναντι). (Κλασική υπηρεσία που περιλαμβάνεται στο ski pass στο εξωτερικό, στην Ελλάδα για αρχή μπορεί και με ένα συμβολικό ποσό τύπου 2 ευρώ ξέρωγω επιπλέον). Έτσι φτιάχνεις και τουρισμό Σαββατοκύριακου ή εβδομάδας ή γενικά "διανυκτέρευσης", αλλά η υπόθεση είναι κάπως σαν κότα-αυγό...

Ακριβά τα χιονοδρομικά, γκρίνια. Φτηνά τα χιονοδρομικά, γκρίνια. Δε γίνεται δουλειά έτσι, σύντροφοι! Διαδώστε ότι είναι φτηνά, να ανεβεί ο κόσμος που νομίζει ότι μια μέρα σκι κοστίζει 100 ευρώ, να μπει και χρήμα στο ταμείο, να δουλέψουν και καλύτερα.

Σημαντική παράμετρος επίσης σε αυτή την ιστορία, αλλά αρκετά πιο δύσκολα ανιχνεύσιμη, είναι να αντιληφθούμε (ή να μας βοηθήσει κάποιος ειδικότερος να αντιληφθούμε) αν τα προβλήματα που νιώθουμε ότι εμφανίζει ένα πέδιλο οφείλονται σε δικές μας τεχνικές ατέλειες και όχι στο ίδιο το πέδιλο. Δεν είναι καθόλου σπάνια η φράση στην Ελλάδα "αυτό το πέδιλο το έχω τερματίσει", συχνά μάλιστα απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει τρόπους να βγει οικονομικό το σκι του και πιστεύει ότι το κάνουν μόνο όσοι είναι φραγκάτοι κι άνετοι. Όταν εξηγώ τρόπους να έρθουν βουνό με λιγότερα έξοδα από μια Σαββατιάτικη μεγάααλη βόλτα στην Αττική (καφέ φαγητό ποτό κτλ) βλέπω ότι δεν είχαν ιδέα. Ξέρουν: μονοήμερη κάρτα 30 ευρώ, βενζίνη διόδια 60 ευρώ, καφές φαγητό 30 ευρώ και χρεώνεται το σκι ένα ακατέβατο κατοστάρικο στη συνείδηση του πολίτη (για να μη μιλήσω για το λαϊκίστικο στυλ ρεπορταζ Σταρ: "μια τετραμελής οικογένεια"). Ε, ντάξει, κάποια στιγμή πρέπει να προβληθεί ο εναλλακτικός τρόπος οργάνωσης χιονοδρομικών εξορμήσεων. Καθόλου άσχημη ιδέα και για τον Σύλλογο, τώρα που το σκέφτομαι. Να προωθήσει επικοινωνιακά τρόπους οικονομικής χιονοδρομίας. Με αυτό που λέω δεν παραγνωρίζω σε καμία περίπτωση το ότι υπάρχουν συνάνθρωποί μας που δεν έχουν ούτε αυτή τη δυνατότητα. Ναι, δεν είναι το σκι (ή οποιαδήποτε δραστηριότητα με τέτοια έξοδα) για κάποιον με πρόβληνα επιβίωσης, αλλά ακούω γκρίνιες από ανθρώπους που δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα κι απλά δεν γνωρίζουν τις εναλλακτικές.

Ένα μεγάλο μπράβο κι από εμένα στους μερακλήδες ρατρακατζήδες των Καλαβρύτων που με τη δουλειά τους μου έχουν επιτρέψει υπέροχες καρβαριστές εμπειρίες...

Θέλει χιονοπαγίδες

Δυστυχώς κάποτε το είχα συζητήσει/ζητήσει, υποτίθεται θα προχωρούσε, αλλά δεν έγινε πραγματικότητα... Μιλάω πάντα για οργάνωση από χιονοδρομικό, όχι από ομάδες.