Ας με συγχωρήσουν οι επαΐοντες μαρκετίστες και γνώστες τεχνολογίας υφασμάτων αν κάνω λάθος (επίσης όσοι διαβάσουν και θεωρούν ότι επαναλαμβάνω ήδη λεχθέντα), αλλά κατά την άποψή μου, το τελικό κόστος (λιανική) ενός τεχνικού ρούχου περιλαμβάνει (σε όχι ισόποσα μέρη) τουλάχιστον:
brand name
προδιαγραφές (τεχνικές και ποιοτικές)
σχέδιο / πρακτικότητες / λειτουργικότητα
περιθώριο κέρδους εμπόρου
Ο καταναλωτής πρωτίστως αποφασίζει με το budget που μπορεί να διαθέσει. Δευτερευόντως, η σειρά αλλάζει, ανάλογα με το προφίλ του ίδιου του αγοραστή. Θα μπορούσαμε να έχουμε π.χ. για το ίδιο μπουφάν κόστους 200€, δύο διαφορετικές αγορές βασισμένες όμως σε άλλα κριτήρια (η μια σε σχέδιο η άλλη σε brand name, κ.ο.κ.).
Εκεί που το πράγμα μπλέκει είναι το πώς ακριβώς κοστολογεί ο καθένας το value for money (ιδιότητα που μάλλον κατά κανόνα δεν απασχολεί όποιον έχει να διαθέσει υψηλό τιμημα ή/και να ανανεώνει συχνά τη γκαρνταρόμπα του), αλλά και την αντοχή στον χρόνο, σε συνάρτηση με την στείρα απόδοσή του (επιτελεστικότητα) στη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Επίσης το "μπλέξιμο" είναι εντονότερο προς το χαμηλότερο όριο του κόστους.
Το να λέμε όμως ότι ένα μπουφάν δεν άξιζε τα (πολλά ίσως) λεφτά του γιατί μετά από 10 χρόνια έχασε τις ιδιότητές του νομίζω ότι αγγίζει τα όρια του τι είναι πραγματικά εφικτό εντός λογικών πλαισίων κόστους και τεχνολογίας.
Θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο με τις 3 αρετές μιας εθνικότητας που προίκισε ο θεός, που λόγω υπερβολικού πλεονεκτήματος έναντι των υπολοίπων επίτρεψε να αξιοποιήσουν μόνο 2 από τις 3 κατά βούληση (Έξυπνοι - Τίμιοι - "Κόμμα").
Ας μην ξεχνάμε ότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας πάνω σε σχεδόν κάθε είδος υλικού είναι παράγοντας φθοράς και διάβρωσης (ακόμα και για τις θερμοκολλήσεις που δεν είναι εμφανείς.
Στα όσα λέει στο αρχικό μήνυμα ο Άρης, ας παρατηρήσουμε και κάτι ακόμα: Το μπουφάν που δεν είναι GoreTex δεν έχει νόημα να το συγκρίνουμε με μεμβράνη αυτού του τύπου (ανόμοια είδη σε πολλούς τομείς). Παρά μόνο ως προς την γενική λειτουργία του (προφύλαξη από τις κ.σ.), άντε και στην ανθεκτικότητα της βαφής. Αν και πάλι, μαύρο με πράσινο έχουν άλλες αντοχές, πράγμα που έχει πάλι να κάνει με την ηλιακή ακτινοβολία και την απορρόφηση των χρωστικών.
Επειδή λοιπόν οι περισσότεροι εδώ μέσα ψάχνουμε το (technical-) value for money, θα έλεγα το εξής:
Δεδομένων τον καιρικών συνθηκών που αλλάζουν δραματικά στις μέρες μας, στην Ελλάδα ο μέσος τουρίστας χιονοδρόμος (= έως 10 μέρες τη σεζόν και γενικά καλοκαιρίας) μπορεί να κάνει μια χαρά ακόμα και με ένα softshell, εκτός των ακραίων περιπτώσεων καιρού με υγρή χιονόπτωση σε θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν ή λίγο θετικές (εκεί θα μουσκέψει).
Αν οι εξορμήσεις πληθαίνουν, τότε οι συνθήκες που θα αντιμετωπίσει ποικίλουν πολύ προς τα πάνω και προς τα κάτω.
Ως εκ τούτου, ο ρουχισμός καλείται να ανταπεξέλθει σε μεγαλύτερη ποικιλία συνθηκών (ζέστη/κρύο, χιονόπτωση/χιονόνερο) κι εκεί, όντως, η ενδυμασία σε layers φαίνεται να είναι η αποδοτικότερη/προσαρμοστικότερη λύση. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι ένα καλό χιονοδρομικό μπουφάν "κλασικού τύπου" (με θερμομόνωση δλδ) μπορεί να είναι προτιμότερο στο κρύο από έναν όχι πολύ ποιοτικό layering ρουχισμό.
Με λίγα λόγια, το ρούχο που είναι ιδανικό για -15 έως +5, με διαπνοή, θερμομόνωση, επαρκή αερισμό, πλήρη αδιαβροχοποίηση, ωραίο σχέδιο, πρακτικότητα και λογική τιμή, που να αντέχει 10 χρόνια, μάλλον δεν υπάρχει προς πώληση.
Πάρτε στην αρχή ένα μέτριο μπουφάν κλασικού τύπου, προσθέστε ένα softshell (χαμηλό κόστος) για τα ανοιξιάτικα, πάρτε μια μεμβράνη για το υγρό χιόνι αργότερα (συνοδευόμενη με fleece ή πούπουλο) κι εναλλάξτε τα μέσα στη σεζόν για να ικανοποιείτε και τη καταναλωτική ματαιοδοξία μέσα σας, σε συνάρτηση με το πορτοφόλι σας.
Υποκαθιστώντας ένα χιονοδρομικό μπουφάν με πεζοπορική μεμβράνη (για να γλυτώσουμε χρήματα από μια χιονοδρομική μεμβράνη), ας μην ξεχνάμε επίσης τις πρακτικότητες για το skipass, μαντήλι καθαρισμού μάσκας, κλπ, που εκεί απλώς απουσιάζουν (αναμενόμενο).
Ας πάρει φωτιά το νήμα....