louis

Εντάξει μπορεί να μην είναι μεγάλη ανάπτυξη του κέντρου, αυτά που έγιναν, αλλά κάτι είναι σε σχέση με το βάλτωμα των υπόλοιπων κέντρων... Φυσικά στην Ελλάδα μας αρέσουν οι απονομές και τα βραβεία άνευ λόγου και αιτίας, οπότε λογική η απονομή και "δίκαιη" σε σύγκριση πάντα με τα άλλα της χώρας μας. Φυσικά δεν τρέφω ελπίδες για μεγαλεπήβολα έργα, αλλά μια καλή λειτουργία είναι κι αυτό κάτι... Τη Κυριακή πήγαμε για mtb στη Φτερόλακκα και λειτουργούσε η 6 φορτώσαμε τα ποδήλατα και κάναμε ωραία μονοπάτια, στα λούκια και στην Καλλιόπη. Έχουν πολύ ωραίο μονοπάτι που καταλήγει στο Πολύδροσο και μετά φορτώνουν τα ποδήλατα σε ειδικά φτιαγμένα αγροτικά και ξανά πάνω για νέες καταβάσεις. Όλα αυτά με 10€ και δώρο σάντουιτς και χυμό. Ήταν 27 ποδήλατα, δηλαδή 270€ είσπραξη, για απασχόληση αρκετού προσωπικού, έξοδα λειτουργίας, συντήρηση μονοπατιών και έξοδα κίνησης στα αγροτικά, συν τα σάντουιτς και οι χυμοί... Φυσικά και μπαίνει μέσα το κέντρο, με τόσο κόσμο, αλλά λειτουργούσε και ήταν όλοι ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί και με διάθεση να κάνουν κι άλλα πολλά για να ανέβει η συνολική χρηστικότητα του κέντρου. Ελπίζω λοιπόν με συγκρατημένη αισιοδοξία (έχουμε και οικονομικές αρνητικές συγκυρίες) και σε ποδηλατικές και σε χιονοδρομικές βελτιώσεις...

Ο Μάσσα θα ήταν 15 βαθμούς μπροστά αν δεν εγκατέλειπε από μοτέρ στην Ουγγαρία και δεν γινόταν και το φοβερό λάθος με τη μάνικα της βενζίνης... Ο Χάμιλτον καλός, αλλά έπρεπε να το πάρει πέρσι, όχι φέτος... Ο Αλόνσο είναι επίσης φοβερός και ο Φέτελ το νέο μου πουλέν, μετά τον Σουμάχερ (αφήστε τον ήσυχο τον καλύτερο όλων)... Ο Ραικόνεν πρέπει να δουλέψει πολύ, γιατί δεν αρκεί μόνο το ταλέντο που ούτως η άλλως όλοι οι παραπάνω το έχουν, όπως και μερικοί ακόμα. Τέλος πάντων αγώνες είναι και μετράνε τα αποτελέσματα, αλλά ο τζόγος με το αυτοκίνητο ασφαλείας μου τη δίνει... Πάντως υπάρχουν πλέον αρκετοί οδηγοί που με το σωστό αυτοκίνητο μπορούν να πάρουν το τίτλο και αυτό είναι πολύ καλό για το σπορ...

Σε τέτοιο επίπεδο τιμής δεν είναι καλύτερα τα Giant από τα Ideal και τα GT. Θα έλεγα ότι είναι απελπιστικά ίδια και μάλιστα στα περιφερειακά εξαρτήματα (ρόδες, ανάπτυξη, αλλαγές, φρένα κλπ), η Ideal είναι πολύ καλύτερη στο ίδιο επίπεδο τιμής. Η Giant είναι η μεγαλύτερη εταιρία στο κόσμο και κατασκευάζει πάνω από τα μισά ποδήλατα παγκοσμίως. Στα εργοστάσια της πιθανώς να κατασκευάζει και η Ideal τα δικά της ποδήλατα, όπως και ένα σωρό άλλες εταιρίες ανά το κόσμο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι υπερτερεί σε σχέση με τις μικρότερες εταιρίες. Αν ζητήσει η Ideal να της φτιάξουν ένα σκελετό από εξωτικά υλικά θα τον έχει (με ανάλογο κόστος βέβαια) και μπορεί να είναι και καλύτερος από τον αντίστοιχο της κατασκευάστριας εταιρίας, αρκεί να πληρώσει το τίμημα. Επομένως μη λέμε αυτά τα ποδήλατα είναι καλύτερα από εκείνα, γιατί αν δεν είμαστε ειδικοί, πραγματικά δεν ξέρουμε, τι είναι καλύτερο και τι όχι... Ένα άλλο θέμα είναι ότι ποδήλατα με 100-300€, δεν πρέπει κανονικά να ονομάζονται mtb ,γιατί είναι εντελώς οριακά από άποψη αντοχής και αξιοπιστίας για να πηγαίνουν σε ορεινές χωμάτινες διαδρομές και μονοπάτια. Αυτά τα ποδήλατα είναι συνήθως ποδήλατα πόλης, γενικής χρήσης (να ανεβαίνουν κανένα πεζοδρόμιο και να πηγαίνουν και σε στρωτούς χωματόδρομους), που μοιάζουν με mtb, αλλά απέχουν πολύ από το να είναι πραγματικά mtb. Από 500€ και πάνω τα πράγματα πραγματικά βελτιώνονται σημαντικά και σε επίπεδο σκελετών και περιφερειακών εξαρτημάτων... Όταν μια σχετικά καλή μπροστινή ανάρτηση έχει 300€ να την αγοράσεις, τότε το να μιλάμε για ποδήλατα βουνού με 300€ είναι μάλλον υπερβολή... Το θέμα που γράφουμε είναι για το mountain bike, όχι γενικά για ένα οποιοδήποτε ποδήλατο...

Δεν νομίζω ότι θα κάνεις τίποτα αν την αφήσεις για καιρό. Γενικά αυτού του τύπου τα παπουτσάκια είναι πολύ μαλακά και κάνουν τσακίσματα εύκολα, αλλά δεν είναι πάντα ενοχλητικά. Αφού το ζεστάνεις, δοκίμασε να εφαρμόσεις στο σημείο που σου κάνει το ζάρωμα, ένα πλαστικό λεπτό και εύκαμπτο, κάποιας επιφάνειας, ώστε να μην αφήνει να λυγίζει το παπουτσάκι στο συγκεκριμένο σημείο και να κατανέμει τη πίεση πιο ομοιόμορφα. Όταν θερμάνεις λοιπόν το παπουτσάκι φόρα το στο πόδι και μετά βάλε με προσοχή το shell της μπότας σου, ώστε να πατήσει καλά το εσωτερικό παπουτσάκι. Μετά πάτα τη μπότα σου σε φυσική θέση, χωρίς να σφίξεις πολύ τα κλιπ και χωρίς να πιέζεις τη γλώσσα της μπότας πολύ (ίσα ίσα να ακουμπάει το καλάμι). Ελπίζω να διορθωθεί το πρόβλημα σου , αλλιώς βλέπουμε... Αν πετύχει βάλε και στο άλλο παπουτσάκι το ίδιο, ώστε να μην έχεις διαφορά στο φλεξ.

Πήγαινε στη Daleboot για shell να μάθουμε κι εμείς πως είναι...χε χε... Πέρα από πλάκα αυτό θα έκανα στη θέση σου, καθώς έχεις πρόβλημα με τις άλλες. Υπάρχουν βέβαια και οι Strolz αλλά δεν έχουν δυνατότητα για custom shell. Αφού θα μείνεις ένα χρόνο Innsbruck (καλά δε ντρέπεσαι λίγο που το λες έτσι απλά) ,τότε δοκίμασε να βρεις μάστορα που ράβει στο πόδι δερμάτινo παπουτσάκι για foam, να τo προσαρμόσεις στο shell της daleboot. Ο Captain Powder έχει τέτοια παπουτσάκια στις Strolz του. Νομίζω ότι τα έφτιαξε στη Βιέννη όμως... Στείλε του pm να σου πει λεπτομέρειες. Ενημέρωσε μας για ότι κάνεις...

Νομίζω ότι όλα τα συστήματα δουλεύουν με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Πιστεύω ότι μπορεί να ανοίξει πολύ περισσότερο από 6mm μια μπότα που είναι έτσι σχεδιασμένη, με πολύ μαλακά πλαστικά στα πλαϊνά. Μη ξεχνάς ότι οι περισσότερες μπότες παραγωγής πλέον είναι φτιαγμένες με πλαστικά με δύο πολλές φορές και τρεις η παραπάνω διαφορετικές σκληρότητες. Είναι σαν να έχουν ένα σχετικά άκαμπτο σκελετό (σε στρεβλώσεις και πλάγιες δυνάμεις δηλαδή) και τα υπόλοιπα μέρη τους μαλακά έως πολύ μαλακά, ώστε να βελτιώνεται η άνεση και η εφαρμογή και να έχουν και προοδευτικό φλεξ. Τώρα τι είναι προτιμότερο, το σκληρό η το μαλακό πλαστικό; Όταν είναι σκληρό παντού, έχουμε άμεση μετάδοση δύναμης, αλλά πρέπει η εφαρμογή να είναι άψογη, οπότε το custom fit στο shell είναι εντελώς απαραίτητο. Πέρα από τη δουλειά που κάνει ας πούμε η Daleboot, πρέπει να βρεις και έναν πολύ καλό bootfiter, για να σου ρυθμίσει το φλεξ, και τη στάση σου πάνω της, ώστε η μπότα να μην είναι "κούτσουρο".Τι να την κάνεις μια μπότα που μεταδίδει με απόλυτο τρόπο τη δύναμη, αν δεν έχει προοδευτικότητα και καλή εφαρμογή; Αυτό γίνεται τρώγοντας και γυαλοχαρτίζοντας το παχύ και σκληρό πλαστικό, ώστε να του δημιουργήσει ζώνες πιο εύκαμπτες, εκεί ακριβώς που χρειάζεται. ανάλογα με το επίπεδο σου και το βάρος σου και το πως κάνεις σκι. Αυτό θέλει γνώση και μεγάλη εμπειρία για να γίνει και είναι καθαρά χειροποίητη δουλειά. Επομένως δεν είναι και τόσο εύκολο να πάρεις μια μπότα με πολύ σκληρά πλαστικά και να πεις ότι καθάρισες με το σύστημα της Daleboot. Προτιμώ λοιπόν πιο μαλακά πλαστικά, όπως έχει ας πούμε η Dobermann, που και πάλι θέλει δουλειά στο shell, ότι και να σου λένε οι πωλητές. Πρέπει να είσαι πολύ πολύ τυχερός, για να μη χρειάζεσαι καμία μετατροπή σε μπότες τέτοιου επιπέδου. Τώρα με το τι καλούπι θα δουλέψει ο καθένας στα shell, από τη στιγμή που δεν είναι το δικό σου δεν κάνει και τεράστια διαφορά, αλλά μάλλον της Daleboot φαίνεται να είναι καλύτερο στα σημεία. Όμως και πάλι έχεις να επιλέξεις μόνο το δικό τους shell ( έχουν βέβαια 4 μοντέλα νομίζω, με διαφορετική σκληρότητα το καθένα ανάλογα με τη σκληρότητα του πλαστικού που χρησιμοποιούν για τα διάφορα μέρη της μπότας, αλλά το κάτω μέρος της μπότας είναι το σκληρότερο και το ίδιο σε όλες... Και πάλι το εσωτερικό παπουτσάκι θα είναι δεδομένου όγκου και όχι μεταβλητού. Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Όταν έχουμε ας πούμε ένα πόδι με όγκο 2 λίτρα πχ και μια μπότα που έχει χωρητικότητα 3,5 λίτρα και το παπουτσάκι καταλαμβάνει όγκο 1,3 λίτρα, ότι και σχήμα να πάρει το thermoformable παπουτσάκι ο όγκος του δεν αλλάζει και έχουμε έλλειμμα (κενό) 3,5-2-1,3= 0,2 λίτρα. Στην περίπτωση του foam αυτό το κενό μηδενίζεται, καθώς ο αφρός έρχεται και καταλαμβάνει όλο το χώρο που περισσεύει. Άρα έχουμε τέλεια εφαρμογή. Δεν μπορώ να σου πω τι να διαλέξεις, αυτό θα το αποφασίσεις εσύ και τα πόδια σου, αλλά αν στραφείς σε μπότα με σκληρά και χοντρά πλαστικά τότε πρέπει να βρεις οπωσδήποτε καλό bootfiter, που να δουλέψει πέρα από τα βασικά αρχικά στάδια των εταιριών. Αυτό παίρνει χρόνο (θέλεις μια βδομάδα δοκιμές και επεμβάσεις) και θέλει υπομονή στο πόνο και αρκετό χρήμα για να γίνει σωστά. Το καλύτερο είναι να πάρεις τη μπότα, όταν βρεις αυτή που θες, και με την ησυχία σου κάποιο διάστημα την άνοιξη μάλλον, να πας σε έναν καλό μάστορα στο εξωτερικό και να ξεκινήσεις τη διαδικασία του custom fit...

Νομίζω είναι καλή ιδέα για το πόδι σου... Πιστεύω τα πλαϊνά πλαστικά θα είναι αρκετά μαλακά να ανοίξουν περίπου 6mm που θέλεις... Εγώ έχω 98mm πόδι και τα 98άρια shell μου είναι ευρύχωρα, θα προτιμούσα 95, αλλά με τα custom μποτάκια με αφρό, έρχονται στα ίσια τους... Στείλε ένα email στη Salomon και ρώτα αν είναι εφικτό. Αν δεν είναι κοίτα άλλες εταιρίες με φαρδύτερα καλούπια (Atomic η Nordica Speedmachine κλπ). Δεν χρειάζεται να κοιτάς μόνο την περιορισμένη γκάμα από τις freeride μπότες. Συνήθως δεν είναι τίποτα άλλο από παραλλαγή του αγωνιστικού μοντέλου με ένα δύο πρόσθετα, όπως απόσβεση κραδασμών με κάποιο ελαστομερές στη φτέρνα και ενισχυμένη γλώσσα και διαφορετικά γραφικά. Κολπάκια δηλαδή του μάρκετινγκ, που δεν κάνουν διαφορές σε πραγματικές συνθήκες. Όλοι οι αθλητές του freeride (πλην μερικών εξαιρέσεων), έχουν custom μπότες πολύ σκληρότερες από αυτές που μας διαφημίζουν και ισχυρίζονται ότι φοράνε. Οι custom γλώσσες της conformable έχουν πολύ μεγαλύτερη απόσβεση από οποιαδήποτε γλώσσα, που υπάρχει στο εμπόριο σε παπουτσάκια παραγωγής. Αν δεν σε ικανοποιεί κάποιο μοντέλο, κοίτα τις Strolz η και τις Daleboot (νομίζω τις είδε ο αδερφός μου στο Μόναχο)...

Έτσι λέει η Daleboot... Δεν σημαίνει ότι έχει και δίκιο. Έχει ενδιαφέρον το custom shell αυτής της εταιρίας, με τρεις διαφορετικές σιδερένιες μήτρες που "αντιγράφουν" με "σχετική" ακρίβεια το πόδι και μετά διαμορφώνεται με θέρμανση το shell. Θα μου άρεσε να έχω αυτή τη δυνατότητα στο δικό μου shell, η καλή μπότα ξεκινάει από το εξωτερικό κέλυφος, αλλά δεν μου αρέσουν τα συγκεκριμένα αυτής της εταιρίας (με τρία κλιπ) και αμφιβάλλω πολύ κατα πόσο το σύστημα thermoformable μπορεί να καλύψει κάθε κενό, δεδομένου ότι η ποσότητά του είναι δεδομένη. Έτσι προτιμώ το foam, που είναι σταθερό στο χρόνο και ιδιαίτερα ασυμπίεστο, αλλά και γεμίζει τα κενά πολύ καλύτερα από τα διάφορα eva υλικά... Το ιδανικό θα ήταν τρισδιάστατο ολόγραμμα των ποδιών μας μέχρι το καλάμι ψηλά που τελειώνει η μπότα και κατασκευή μητρών, εντελώς πιστά αντίγραφα των ποδιών.Μετά custom shell πάνω στις μήτρες, με δυνατότητα επιλογής διαφορετικών κομματιών της overlap μπότας με 4 κλιπ, ώστε να έχουμε το κατάλληλο shell ανάλογα με τη σκληρότητα που μας ταιριάζει και επιθυμούμε, αλλά και με το το ύψος του ποδιού του καθενός μας... Custom πάτους φυσικά και τέλος ένα παπουτσάκι εσωτερικό ραμμένο στο πόδι μήτρα (από συνθετικά και διαπνέοντα υλικά, όχι δέρμα που απορροφά ιδρώτα και στεγνώνει αργά και είναι και βαρύ), που να γεμίζει με αφρό παντού εκτός από τα δάχτυλα μπροστά. Αν η δουλειά γίνει σωστά, θα χρειάζεται πολύ λίγη ποσότητα αφρού για να γεμίσει τα κενά και η άνεση και η ακρίβεια θα είναι σε κορυφαίο επίπεδο... Μιλάμε για πολλά λεφτά, αλλά εγώ θα το έκανα, γιατί κατά τη γνώμη μου αξίζει το κόπο.

Είναι μια περίπλοκη διαδικασία που απαιτεί όργανα μεγάλης ακρίβειας, ειδικό τεχνικό και.......... ..........μια πατούσα... Πάρε ένα χάρακα, βάλε το πλατύ σημείο του ποδιού σου πάνω του (γυμνό η με μια πολύ λεπτή κάλτσα) και μέτρα το και βουαλά το αποτέλεσμα. Μέτρα και τα δύο πόδια γιατί πολλές φορές έχουν διαφορές και η μεγαλύτερη μέτρηση είναι αυτή που θα θεωρείς σωστή...

Όχι εκτός μεγάλου απροόπτου... Τα τελευταία χρόνια οι Άλπεις, το περισσότερο χιόνι το έχουν Μάρτιο και Απρίλιο. Τον Απρίλιο μπορεί να έχουν λιώσει τα χιόνια στα χαμηλά υψόμετρα, αλλά στα ψηλά συνήθως υπάρχουν μεγάλες ποσότητες χιονιού και μάλιστα είναι μειωμένος ο κίνδυνος από χιονοστιβάδες. Δεν είναι καθόλου απίθανο να κάνεις και πούδρες αυτή την εποχή, αν σου αρέσουν βέβαια... Καλό είναι να διαλέξεις ένα μέρος με μεγάλο υψόμετρο, ώστε να είσαι καλυμμένος από άποψης ποσότητας και ποιότητας χιονιού.

Ρε παιδιά, πολύ κουβέντα για το κέντρο, χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα... Το ΧΚΚ (όχι το βουνό) παίρνει ότι του αξίζει και σε πελατεία και σε κριτική... Θα έλεγα δε ότι σε πελατεία παίρνει πολύ μεγαλύτερη απ' ότι του αξίζει, ελλείψει άλλου χιονοδρομικού στην Πελοπόννησο... Δυστυχώς το Μαίναλο δεν μπορεί να σταθεί σαν χιονοδρομικό κέντρο. Αν η γέφυρα Ρίου Αντιρίου ήταν στο μέσο της Στερεάς-Πελοποννήσου, τότε πολλοί θα πήγαιναν Παρνασσό παρ' όλη την απόσταση. Ας βρουν τους τρόπους να βελτιωθούν και όλη η κριτική να είστε σίγουροι ότι θα σταματήσει. Μέχρι τότε όμως, τα στραβά πρέπει να θίγονται παντού...

3 πόντοι είναι μεγάλο κενό... Πάρε το μικρότερο shell, εκτός κι αν τα εσωτερικά παπουτσάκια είναι πολύ παχιά. Μεταξύ δύο συνεχόμενων νούμερων που αλλάζει το εξωτερικό κέλυφος, το μικρότερο από τα δύο έχει παπουτσάκια με λεπτότερα τοιχώματα. Γενικά εγώ παίρνω το μικρότερο δυνατό, που δεν μου χτυπάει τα νύχια των ποδιών όταν περπατάω. Φοράω 42 παπούτσι και 41 μπότα του σκι. Τα εσωτερικά παπουτσάκια δεν πρέπει να έχουν καθόλου κενό μπροστά. Στα αγωνιστικά μοντέλα και σε μερικά high performance, το shell είναι πιο κοντά στο πόδι και τα εσωτερικά παπουτσάκια είναι πιο λεπτά, με λιγότερο γέμισμα. Σε αυτά λοιπόν τα μοντέλα δεν θα δεις μεγάλη διαφορά στο fit, στο πέρασμα του χρόνου, καθώς τα εσωτερικά γεμίσματα δεν "κάθονται" πολύ. Στην αντίθετη περίπτωση μια μπότα με πολύ αφρώδη παπουτσάκια, μπορεί να γίνει παντόφλα πολύ γρήγορα. Η μπότα πρέπει να είναι πολύ σφιχτή καινούργια, χωρίς πόνους βέβαια.

Δεν νομίζω ότι θα βρεις πουθενά... Ούτε στο εξωτερικό στοκάρουν τέτοια πράγματα. Μπορείς όμως να πάρεις εσωτερικά παπουτσάκια από άλλες μεταχειρισμένες μπότες και υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να ταιριάζουν, αρκεί να είναι το ίδιο νούμερο... Διάφορα κενά μπορούν να γεμίσουν με τα κατάλληλα υλικά... Α μόλις θυμήθηκα ότι στα διάφορα μαγαζια που κάνουν custom παπουτσάκια, πολλοί αφήνουν τα παλιά τους εκεί. Αν πας εξωτερικό μπορείς να ψάξεις, μήπως είσαι τυχερός και βρεις.

Ναι... Οι Strolz έχουν το δικό τους shell, με τρεις σκληρότητες νομίζω. Όμως είναι γενικά ευρύχωρες και καλύπτουν τα κενά με μπόλικο foam. Αν έχει κάποιος στενό πόδι, νομίζω ότι πρέπει να κοιτάξει την άλλη λύση. Κάπου το έχουμε ξαναπιάσει το θέμα πέρσι...

Στο σκι τις περισσότερες φορές δεν χρειαζόμαστε ρούχα με πολύ μεγάλη αδιαβροχότητα, αλλά με μεγάλη διαπνοή... Τα τελευταία 2 χρόνια φοράω ένα softshell της Polartec ραμμένο από την Eider, το οποίο μπλοκάρει το 98% του αέρα και έχει και water repelent finish, οπότε αντέχει σε πτώσεις σε πούδρες και υγρά χιόνια. Το έχω δοκιμάσει σε συνεχή υγρή χιονόπτωση και ήμουν πιο στεγνός, έξω και μέσα, από τους φίλους μου με τις μεμβράνες, όλων των ειδών. Ειδικά σε συνθήκες αυξημένης υγρασίας οι μεμβράνες δεν είναι καθόλου εύκολο να δουλέψουν, όταν έχουμε δραστηριότητα έντονη, καθώς δεν μπορούν να αποβάλλουν τον ιδρώτα μας, σε ένα κορεσμένο περιβάλλον υδρατμών... Τα softshell για μένα είναι η καλύτερη λύση για το σκι και το ορειβατικό σκι, που έχει κίνηση σε κρύο περιβάλλον. Υπάρχουν 4 κύριες κατηγορίες softshell. Η πρώτη είναι η Schoeller, που έχει πολύ μεγάλη διαπνοή αλλά περιορισμένη αντίσταση σε νερό και αέρα ανάλογα τον τύπο (ελαφρύ, μεσαίο, βαρύ) και κάνει για δραστηριότητες σε κρύο και ξηρό συνήθως περιβάλλον, αλλά δουλεύει πολύ καλά και σε υγρασία, καθώς στεγνώνει πολύ γρήγορα από τη θερμότητα του σώματος. Η δεύτερη είναι τα διάφορα windstoper softshell, που μπλοκάρουν σχεδόν 100% τον αέρα, έχουν κάποια αντοχή σε υγρασία αλλά όχι και πολύ μεγάλη, αλλά η διαπνοή τους είναι όπως περίπου μια σκέτης μεμβράνης (ίσως ελαφρά καλύτερη). Η τρίτη κατηγορία είναι τα αδιάβροχα softshell, που στην ουσία είναι μεμβράνες ελαστικές με εσωτερική επίστρωση από κάποιο πολυεστερικό χνούδι, που τις κάνει πιο ζεστές από μία απλή μεμβράνη, αλλά η διαπνοή τους είναι η ίδια. Και η τέταρτη είναι σαν αυτή που έχω εγώ η Polartec Power Shield, που είναι ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω, με καλύτερη διαπνοή από τις 2 και 3, και με αδιαβροχότητα μεταξύ 2 και 3. Η Gore-tex παρουσίασε πέρσι την Pro shell, η οποία είναι αδιάβροχη και με λίγο καλύτερη διαπνοή από τα αδιάβροχα softshell της ίδιας εταιρίας, αλλά δεν νομίζω ότι αποτελεί άλλη κατηγορία. Τα softshell δουλεύουν πολύ καλά αρκεί να ξέρει ο καθένας τι ζητάει από αυτά. Εγώ είμαι συνέχεια με το softshell πλέον και σε περιπτώσεις εκτός χιονοδρομικού, που μπορεί να αντιμετωπίσω και βροχή η πολύ άσχημο καιρό, παίρνω μαζί μου και μια πολύ ελαφριά μεμβράνη αδιάβροχη (κάτω από 400γρ βάρος), που μπορεί να φορεθεί και πάνω από το softshell αν χρειαστεί... Γενικά "τέλειο" ρούχο δεν υπάρχει και η επιλογή που κάνει ο καθένας πρέπει να είναι ανάλογα με τις ανάγκες του. Το καλύτερο είναι να έχουμε διάφορα ρούχα και να αλλάζουμε ανάλογα με τις συνθήκες της ημέρας, αλλά ένα softshell σαν αυτό που φοράω πλησιάζει περισσότερο από κάθε άλλο ρούχο που έχω δοκιμάσει, στο ας πούμε "ιδανικό", μέχρι στιγμής πάντα...

Τα παλιά σκι αυτής της κατηγορίας (5ετίας περίπου), γίνονται ωραιότατα ορειβατικά, αναλώσιμα σε πέτρες και χώματα και κλαριά και ότι άλλο περιλαμβάνει το μενού του ορειβατικού. Η μείωση του camber, που φυσιολογικά γίνεται με το πέρασμα του χρόνου (μεγάλο ρόλο παίζει και το πως αποθηκεύονται τα σκι- το ιδανικό είναι ένα ένα, οριζόντια και με τον πάτο επάνω), δεν επηρεάζει και τόσο την ικανότητα του σκι στα απάτητα χιόνια ( στα σκληρά χιόνια φαίνεται η διαφορά). Μερικά σύγχρονα fat σκι έχουν μηδενικό camber και μερικά αρνητικό, για να επιπλέουν καλύτερα στις πούδρες, χωρίς να βυθίζονται οι μύτες και πιβοτάρουν και πιο εύκολα σε στενά περάσματα και βαριά χιόνια... Επομένως μην πετάτε τα παλιά σκι αμέσως, δοκιμάστε τα σε άλλη χρήση η έχετε τα για πετροσκί στην αρχή και στο τέλος της περιόδου.

Η επιλογή του σκι είναι υποκειμενική και δεν υπάρχει γενικός κανόνας, αλλά κάποιοι ενδεικτικοί. Ίδιου περίπου επιπέδου σκιέρ, με την ίδια περίπου φυσική κατάσταση και στο ίδιο τερέν, μπορεί να έχουν διαφορά στο μήκος του σκι μέχρι και 15cm. Μεγάλο ρόλο παίζει το στυλ (που είναι διαφορετικό από το τεχνικό επίπεδο), του καθενός και η ταχύτητα που κινείται κάποιος. Το βάρος και το ύψος είναι δευτερεύοντα και σε πολύ υψηλό επίπεδο, σε freeride καταστάσεις, σχεδόν ανύπαρκτα. Η επιλογή της σκληρότητας του σκι, πάλι εξαρτάται από την ταχύτητα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από το βάρος και το ύψος. Για μένα πρώτα διαλέγεις το τερέν (πίστα-εκτός πίστας, bumps, πόρτες, freestyle), μετά τις διαστάσεις φάρδους που θέλεις και στο τέλος διαλέγεις το μήκος συνυπολογίζοντας και την διαμήκη σκληρότητα του σκι. Ας πούμε ένα μαλακότερο σκι μπορεί και να είναι λίγο μακρύτερο, ενώ ένα σκληρότερο κοντότερο. Αφού λοιπόν βρούμε 2-3 που πληρούν τις προδιαγραφές...παίρνουμε το φτηνότερο... ,γιατί όλα τα σκι κάποιου επιπέδου, είναι καλά... Ένας γενικός κανόνας είναι τα σκι που κάνουμε όλη μέρα να έχουν μαλακότερα άκρα από τα αγωνιστικά σε ότι επίπεδο κι αν βρισκόμαστε, καθώς είναι πιο εύκολο να κάνουμε ομαλά τόξα διαφόρων ειδών στροφών, σε όλα τα είδη χιονιού... Τα καθαρόαιμα αγωνιστικά δεν είναι κατάλληλα για όλη την ημέρα και όσοι τα κάνουν όλη την ημέρα, απλά δεν τα κάνουν όπως πρέπει. Τα σύγχρονα σκι είναι πολύ καλύτερα από τους αναβάτες τους και τα όρια τους (κυρίως των αγωνιστικών), είναι πολύ πιο πέρα από τα όρια των καλύτερων αθλητών, γι αυτό και όταν επιλέγουμε να αγοράσουμε κάποιο, θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και τον πωλητή που μας βοηθάει. Τα υλικά που είναι φτιαγμένα τα σκι δεν μας πολυαφορούν, καθώς το αποτέλεσμα μετράει και έχω καβαλήσει σκι ( σχεδόν όλων των πυρήνων), που ήταν και καλά και λιγότερο καλά (είπαμε "κακά" δεν υπάρχουν)...

Τι είναι άραγε το freeride ski; Μην είναι το φάρδος του, το μήκος του, μην είναι οι απύθμενες πούδρες που πατάει, μην είναι τα τρελά γκάζια που πιάνει, μην είναι ο αέρας πάνω από το χιόνι που συχνά βρίσκεται, τα δέντρα και τα βράχια που πατάει και γδέρνεται, η ο απαλός ήχος σαν θρόισμα φύλλου όταν ολισθαίνει με ταχύτητα στο φρέσκο χιόνι; Μην είναι το χτυποκάρδι και ο φόβος από πρωτόγνωρες και επικίνδυνες πολλές φορές καταβάσεις πέρα από τα συνηθισμένα, μην είναι εκείνη η γραμμή που χρόνια θωρούσαν τα μάτια, αλλά μόλις τώρα αποφάσισε η καρδιά να τη κάνει; Όλα αυτά μαζί είναι το freeride και μερικά ακόμη που ξεχνώ και είναι δύσκολο να εκφράσω... Και αυτά δεν τα επέβαλα εγώ αυθαίρετα, αλλά έτσι ξεκίνησαν από το Chamonix, νομίζω το 1997-98 περίπου, μπορεί και λίγο νωρίτερα. Όταν πρωτοπήγα το 1999 είχα mid fat ski και όλοι οι καλοί και επαγγελματίες είχαν fat σκι από 186-194cm ανάλογα με την εμπειρία και τα κυβικά του καθενός. Αυτό που αντίκρισα τότε άλλαξε όλη μου τη στάση απέναντι στο σκι και είδα πως ήταν πραγματική επανάσταση, κάτι που δεν είχε επαναληφθεί στην ιστορία του σκι (ίσως μόνο με την έλευση της πλαστικής μπότας να συγκρίνεται). Τι ήταν αυτό που άλλαξε και έκανε εκατοντάδες σκιέρ να τρέχουν με ταχύτητες που δεν είχαν καταγραφεί ποτέ εκτός πίστας, να επιπλέουν και να σερφάρουν πάνω στο χιόνι και να δοκιμάζουν όρια, μεγάλα άλματα και τεράστια drops; Η τεχνική σαφώς είχε αρχίσει να βελτιώνεται με τα πιο κοντά παραβολικά σκι, αλλά αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν το ίδιο το σκι, που με την επιφάνεια του επέπλεε στο χιόνι και σε μια συγκεκριμένη ταχύτητα (ανάλογα με το βάρος του καθενός και την επιφάνεια του σκι του), στην κυριολεξία "πλάναρε". Υπήρχαν και πολύ παλιότερα καλοί σκιέρ που έκαναν όλα αυτά με downhill ski με μήκος 223-235cm, όχι όμως στο ίδιο επίπεδο και ήταν λίγοι και εκλεκτοί, ενώ τώρα αυτή η καινούργια κατάσταση θύμιζε μαζική εξέγερση. Η σταθερότητα πλέον στα άλματα ήταν απίστευτη και οι προσγειώσεις (ειδικά στα μαλακά χιόνια) ήταν πολύ πιο εύκολες από τα σκι οδοντογλυφίδες. Στην πίστα ήταν και είναι αξιοπρεπή, ποτέ δεν θα γίνουν σαν τα αγωνιστικά, που το κράτημα τους στα σκληρά είναι απίστευτο, αλλά το freeride δεν είναι σε καμιά περίπτωση σκι στη παγωμένη πίστα, αλλά ελεύθερη έκφραση σκι, χωρίς κανόνες μεγέθους στροφής, συμμετρίας και όρια ταχύτητας στο ΑΠΑΤΗΤΟ ΧΙΟΝΙ... Πολλοί στις μέρες μας έχουν μπερδέψει το Freeride με το all mountain, αλλά η αλήθεια είναι ότι το 99% τουλάχιστον που ρωτάνε για freeride ski στην ουσία ψάχνουν all mountain σκι και κατά τη γνώμη μου καλά κάνουν. Το freeride πιέζει τα όρια σε όλα τα επίπεδα και κύριο χαρακτηριστικό του είναι η ταχύτητα, τα drops και τα άλματα, εκτός πίστας. Τα σκι που χρησιμοποιούμε παίζουν από mid fat μέχρι fat και μέση από -95 περίπου για τα mid και 96 και πάνω για τα fat, ανάλογα με τα χιόνια και την περιοχή. Το μήκος για άντρες, από 178 και πάνω, ανάλογα με το επίπεδο πρώτα και μετά με το σωματότυπο. Το μήκος για προχωρημένους είναι πολύ σημαντικό και πάντα κάνουμε κάποιο συμβιβασμό μεταξύ ευελιξίας και σταθερότητας, ανάλογα με το στυλ του καθενός και με το τερέν, αλλά αν πρέπει να διαλέξω θα προτιμήσω τη σταθερότητα, καθώς ένα μακρύ σκι στρίβει πιο πολύ με μεγαλύτερη πίεση, αλλά το κοντό σκι σταθερότερο δεν γίνεται από όσο είναι...

Οι επιστρώσεις που έχουν οι φακοί κρατάνε 2-3 χρόνια... Μετά αρχίζουν και γίνονται τα ακριβά γυαλιά και μάσκες απλά τζάμια με χρώμα, οπότε είναι θέμα υγείας των ματιών μας.

Κοίτα αυτή... Η φόρμα της είναι 98 αλλά στη Salomon το 98 είναι αρκετά στενό... Το ίδιο last έχει και η Falcon Race που έχω εγώ και είναι αρκούντως εφαρμοστό στο επίσης στενό μου πόδι. Η συγκεκριμένη που σου προτείνω έχει και δυνατότητες custom shell...

Αν έχεις σκοπό να πάρεις και κράνος, πάρε πρώτα το κράνος... Κανένας δεν μπορεί να σου εγγυηθεί, ότι θα ταιριάζει η μάσκα που θα πάρεις, ακόμα κι αν είναι για μάσκα σχεδιασμένη για κράνος, με το συγκεκριμένο κράνος που θα διαλέξει το κεφάλι σου. Έχουμε πολλά παραδείγματα ασυμβατότητας με πίεση στη μύτη και δυσκολία στην αναπνοή, η με μη καλή εφαρμογή στα πλάγια, η με μεγάλο κενό στο πάνω μέρος, που αφήνει μέρος του μετώπου εκτεθειμένο στο κρύο και στον ήλιο. Ειδικά εσύ που θέλεις μάσκα που να επιτρέπει τη χρήση γυαλιών, θα πρέπει να προσέξεις πολύ, καθότι το μέγεθος της δεν επιτρέπει τη χρήση σε πολλά κράνη... Από μάρκες όλες οι εταιρίες έχουν καλά μοντέλα και με διάφορες τιμές. Κοίτα επίσης σε Smith και Cebe. Μη ξεχνάμε ότι οι μάσκες είναι αναλώσιμες και θέλουν συχνά αλλαγή, λόγω γρατσουνιών και πτώσεων. Οπότε καλύτερα να παίρνεις φτηνότερες και να τις αλλάζεις συχνά παρά ακριβές και σχεδόν ποτέ. Στο χρώμα του φακού τώρα εξαρτάται από το τι κάνεις. Προσωπικά έχω 3 μάσκες και διαλέγω ανάλογα τις συνθήκες Αν δεν κάνεις σκι με ομίχλη και πηγαίνεις κατευθείαν στο σαλέ, τότε δεν έχει νόημα να πάρεις Gold Lite φακό ας πούμε. Καλύτερα ένας μεσαίος πιο σκούρος, που να καλύπτει περισσότερες συνθήκες φωτισμού. Αν κάνεις σκι μόνο όταν έχει λιακάδα, τότε ένας σκούρος φακός με καθρέφτη είναι πιο κατάλληλος.. Αν στη λιακάδα προτιμάς τα γυαλιά ηλίου, τότε ένας φακός Gold σε καλύπτει για όλες τις συνθήκες και άνετα τον φοράς και με ήλιο όταν κάνει πολύ κρύο...

Πάρε το ποδήλατο του Λάππα... Αφού δεν το χρησιμοποιεί γερνάει και χάνει την αξία του, οπότε στα 800€ είναι καλά νομίζω. Ο Χρήστος μπορεί να αγοράσει άλλο αργότερα, αν αποφασίσει ότι θέλει να κάνει ξανά ποδήλατο...

Το θέμα πρώτα είναι τι σκι χρειάζεσαι (στον Aeras απευθύνομαι). Το Reckon είναι ένα λίγο φαρδύτερο πίστας και για λίγες πουδρίτσες πέριξ. Το Outlaw έχει χαρακτήρα all around εκτός πίστας και πάει και αξιοπρεπέστατα στα παγωμένα. Έκανα πέρσι 2 μέρες στη La Grave μέχρι να χιονίσει και στάθηκε πολύ καλά σε παγωμένα λούκια και τεράστια moguls, επίσης παγωμένα. Το δοκίμασα στο 184 (περσινό με 88 μέση) και μου φάνηκε πολύ καλό και άνετο και στη ταχύτητα και στο στρίψιμο αν και λίγο βαρύ σε σχέση με άλλα ελαφρύτερα σκι (Volkl Gotama ας πούμε). Όταν έβαλε χιόνι πήρα πάλι τα fat σκι μου με 101mm μέση, που είναι στα φρέσκα εκτός πίστας πολύ καλύτερα... Αν θέλεις σκι κυρίως για εκτός, πάρε το φαρδύ και αν έχεις καλό επίπεδο όπως λένε και μερικά παιδιά το μήκος είναι πλεονέκτημα. Ούτως η άλλως για τη πίστα έχεις σκι που συμπεριφέρεται περίπου το ίδιο με το Reckon στα εκτός.

Η λύση είναι μια και ονομάζεται κτηματολόγιο με καθορισμένη τη χρήση γης... Όμως το ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι δεν υπήρξε ακόμα καμία κυβέρνηση να βάλει το χέρι της στην έγκαιρο προσδιορισμό της γης. Γι αυτό θα εντείνονται οι καταπατήσεις και οι φωτιές πανταχόθεν. Όχι ότι όλες οι φωτιές είναι "βαλτές", αλλά η ανυπαρξία κτηματολογίου βοηθάει πολύ στη δημιουργία πολλών από αυτές... Αφήστε μας να εκφράζουμε απόψεις και διαφωνίες, χωρίς να είστε με το δάχτυλο στη σκανδάλη σε κάθε αντιπαράθεση... Στο κάτω κάτω μεγάλα παιδιά είμαστε και μπορούμε να έχουμε επιχειρήματα και αντίλογο σε κάτι που υποτίθεται ότι μας "προσβάλλει". Αν τα πράγματα γίνουν σοβαρά τότε ας γίνει κάποια επέμβαση. Αισθάνομαι ότι υπάρχει αρκετός έλεγχος, σε βαθμό που περιορίζει την έκφραση και αυτό αρχίζει και με ενοχλεί. Σιγά τι θα πάθει το φόρουμ και ο σύλλογος από μερικές αντιπαραθέσεις, ειδικά αν είναι φυσικές και όχι μεθοδευμένες και συχνά επαναλαμβανόμενες με κακή πρόθεση. Θέλουμε να λέμε την αλήθεια αλλά δεν αντέχουμε την ειλικρίνεια; Πρέπει να διαμορφώσουμε όλοι ένα τρόπο έκφρασης συγκεκριμένο που να μην θίγει τίποτα από τα λεγόμενα των άλλων, ακόμα κι όταν διαφωνούμε έντονα; Μου θυμίζει καθωσπρεπισμό αυτός ο έλεγχος και ο σύλλογος μου θυμίζει πολιτική παράταξη που προστατεύει κυρίως τη δημόσια εικόνα της. Αν χαλαρώσουμε λίγο νομίζω ότι θα τα πάμε καλύτερα και πρέπει, γιατί το συγκεκριμένο φόρουμ είναι από τα λίγα που μπορεί να βρει κανείς να "μιλήσει" για τεχνικά θέματα γύρω από το σκι, αλλά και ένα σωρό άλλα θέματα που απασχολούν τον σύγχρονο σκεπτόμενο άνθρωπο... Το ξέρω ότι είμαι εκτός θέματος στο δεύτερο σκέλος, αλλά μπορείτε αν θέλετε να το κάνετε σπλιτ με τίτλο τα έντονα (απόψεις και διαφωνίες), γιατί πολύ θα ήθελα να ακούσω και απόψεις άλλων για αυτό το θέμα...

Μπράβο puppy... Τον έφαγες τελικά το τρίτωνα; Μου άρεσε και το μπακακάκι...χε χε... Το συγκεκριμένο συγκρότημα είναι κατά τη γνώμη μου το ομορφότερο της Ελλάδας και μερικές φωτό είναι πολύ ωραίες και από όχι και τόσο συνηθισμένη οπτική γωνία. Μου αρέσει που αγαπάς τα βουνά...