louis

Θα σου πω όταν αποφασίσουμε οριστικά...

Φέτος... Και στην Ελλάδα και στις Άλπεις... Καλά στις Άλπεις η παρέα μου έχει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας πούδρας και μάλιστα όχι μια μέρα αλλά σχεδόν όλη την εβδομάδα που πηγαίνουμε... Είμαστε πλέον τόσο αισιόδοξοι....και τυχεροί, που παίρνουμε μαζί μας μόνο fat σκι...

Το είδα χθες κάπου στην τηλεόραση, που το παρουσίαζαν και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον... Κάτι μεταξύ surf και water ski με κινητήρα... Το "κόβω" για ακριβό όμως, με το μειονέκτημα της συντήρησης...

Τίποτα δεν λείπει από τα περιοδικά ποικίλης, ύλης που μάλλον θες να βρεις τι λείπει... Μόνο ο "ειδικός" τύπος μπορεί να καλύψει τα κενά μου σε διάφορα θέματα και αυτός πλέον δεν είναι ειδικός, αλλά ποικίλης ύλης...συμφωνώ με την Boozer, κάποτε έπαιρνα τους 4τροχούς (1980-1990) και γέμιζα με γνώσεις, τώρα με το ζόρι να βρεις τεχνικό θέμα (ας πούμε πως δουλεύει ένα σύστημα τετρακίνησης η ένα κιβώτιο και πόση ροπή κατανέμουν τα διαφορικά και σε πόσο χρόνο) και αν το βρεις θα είναι πασπάλισμα και δεν θα λέει τίποτα. Στον τομέα των υλικών...χάος... Μόνο στους υπολογιστές ίσως υπάρχει ακόμα λίγη γνώση πάνω του μέσου όρου στα "ειδικά" περιοδικά...

Συμφωνώ... Πάντως βλέπω ότι πολλοί παίρνουν αυτής της κατηγορίας σκι με παρόμοιες διαστάσεις σε φάρδη και μήκη και παραμυθιάζονται από τις εταιρίες, ότι κάνει το σκι που αγόρασαν και για εκτός πίστας... Μην πολυστηρίζεστε στα κόλπα του marketing. Μπορεί κάποιος καλός σκιέρ να το πάει παντού, όπως και κάθε σκι, ακόμα και slalom race, αλλά ο μέσος χιονοδρόμος θα έχει σοβαρά προβλήματα σε οτιδήποτε βαρύτερο από ελαφριά πούδρα και μάλιστα μικρού βάθους, που στην πράξη είναι όπως το σκι στην πίστα. Δεν μπορεί ένα σκι με ακτίνα στροφής 12,5μ και τέτοιες διαστάσεις να λέγεται ότι κάνει και για εκτός πίστας. Επίσης το 74 στη μέση παρότι δεν είναι και πολύ στενό, με τα σημερινά πρότυπα δεν παύει να είναι ντελικάτο και το 164cm μήκος, είναι κοντό για βαθιά χιόνια. Στο βαθύ χιόνι μια στενή μέση βουλιάζει και αναγκάζει το σκι να στηριχτεί στα άκρα του...όταν αυτά είναι πολύ κοντά μεταξύ τους και το σκι είναι κάπως προς το σκληρό στο φλεξ του, τότε δεν μπορεί να διαγράψει τόξο έξω από το χιόνι (πάνω από την επιφάνεια του), με αποτέλεσμα να βουλιάζουν εύκολα και τα δύο του άκρα μέσα (φαινόμενο υποβρύχιο). Θέλει δουλειά, ταχύτητα, ακρίβεια στις κινήσεις και κυρίως στην τοποθέτηση του κέντρου βάρους του συστήματος πάνω στο sweet spot των σκι για να δουλέψει σωστά και πάλι δεν θα είναι ευχάριστο, όπως ένα πιο "ειδικό" σκι, απλώς θα πηγαίνει... Το συγκεκριμένο σκι είναι αυτό που δείχνει...ένα σκι πίστας με κάποια μικρή ανέχεια σε λιγότερο πατημένα χιόνια και bumps...

Πάρα είναι νωρίς... Ελπίζω να τους κάτσει ανάποδα φέτος όπως σε Ελλάδα και Ευρώπη πέρσι... Για μένα το βασικό είναι να μην αρχίσει να κρυώνει πολύ ο καιρός πριν την 28η Οκτωβρίου (για Ελλάδα), γιατί μετά γυρνάει πάλι σε ζέστη και φτου κι απ' την αρχή... Τα χιόνια πολύ νωρίς είναι άχρηστα στη χώρα μας και παρακαλάω να μην πέφτουν... Από Νοέμβρη και μετά παρακαλώ περάστε να σας φιλοξενήσουμε...στρωθείτε κάτω αμέσως...

Οι απονομές βραβείων με ξενερώνουν αφάνταστα... Τα κριτήρια από περίεργα μέχρι ανύπαρκτα και χωρίς να αναφέρονται η να τεκμηριώνονται και απουσία αντιπάλου... Κλασσικές αηδίες δηλαδή, σαν τα βραβεία με τα τραγούδια από τις δισκογραφικές εταιρίες... Ευλογείτε τα γένια σας κύριοι... Καλή η Βασιλίτσα αισθητικά, με ωραία ρόμπολα και οξιές και ωραία θέα στα ψηλά με εντυπωσιακή άποψη της οροσειράς της Γκαμήλας, αλλά από vertical μέτρια πράματα... Επίσης η λειτουργία της είναι συνήθως ανεπαρκής για προχωρημένους χιονοδρόμους, οι ουρές πολύ μεγάλες, τα λιφτ παλιά και αργά, τα δύο κύρια τμήματα της ασύνδετα...η διπλή καρέκλα είναι ο μοναδικός τρόπος να επιστρέψει κανείς και όλοι ξέρουμε πόσο συχνά δεν λειτουργεί, ακόμα και λόγω ομίχλης... Έχει κάποια έκταση βέβαια και ποικιλία και έτσι αν λειτουργεί όλο το κέντρο (σπάνιο και εξαιρετικά σπάνιο τις καθημερινές), περνάς καλά... Ένα άλλο κριτήριο για μένα είναι οι απουσία βράχων και λουκιών και πολύ απότομων κλίσεων, που θα το έκανε πιο ενδιαφέρον. Με κριτήριο το μέσο χιονοδρόμο είναι αρκετά καλό κέντρο, αν λειτουργεί σωστά και ευχάριστο, με άλλη "ατμόσφαιρα" από τα κέντρα της κεντρικής Ελλάδας, αλλά θα το έβαζα τρίτο στην προτίμηση μου μετά τον Παρνασσό (1ος μακράν) και το Χελμό, που έχει κι αυτός αρκετά προβλήματα, αλλά έχει υψομετρική διαφορά καλή για Ελλάδα και ποικιλία... Το Φαλακρό είναι πολύ "φαλακρό" για τα γούστα μου...

Αν θέλουν λοιπόν οι θεοί να μας δεχτούν σε χειμερινό-εαρινό "τσιμπούσι", ε τότε να βάλουμε το "νέκταρ"... Τώρα για τις μπότες... Garmont Shaman και Scarpa Hurricane είναι όντως alpine μπότες με λεπτή σόλα vibram η άλλη τρακτερωτή τέλος πάντων. Το θέμα είναι πόσο καλές μπότες είναι σε σχέση με τις κλασικές alpine...αυτό μένει να το δούμε καθώς είναι νέα μοντέλα. Η τρακτερωτή σόλα σε κανονική μπότα δεν είναι νέο φρούτο και χρόνια τώρα στις Άλπεις πολλοί έφτιαχναν τις κανονικές τους μπότες έτσι, τρώγοντας μερικά χιλιοστά την πλαστική σόλα και βιδώνοντας μία λεπτή φλούδα vibram... Επίσης και η Salomon νομίζω ότι έχει ένα μοντέλο με τρακτερωτή σόλα. Το σύστημα δουλεύει καλύτερα σε μικρής διάρκειας περπάτημα και περάσματα από βραχάκια με τα πόδια, καθώς και σε σκληρά και υγρά χιόνια που το σκέτο πλαστικό γλιστράει. Ταυτόχρονα ταιριάζει και σε ορειβατικές και σε alpine δέστρες. Το μειονέκτημα τους και των ιδιοκατασκευών και των εργοστασιακών alpine-vibram μποτών, είναι ότι δεν έχουν την ακαμψία που έχουν οι κανονικές μπότες στην ένωση τους με τις alpine δέστρες, λόγω παραμόρφωσης και ελαστικότητας της τρακτερωτής σόλας. Βέβαια η διαφορά είναι μάλλον μικρή, αλλά υπαρκτή και κυρίως με fat ski και μεγάλες ταχύτητες. Το δεύτερο μειονέκτημα είναι η έλλειψη άρθρωσης που τις κάνει κουραστικές και δύσκολες σε περπάτημα μεγαλύτερο από μερικά λεπτά και πολύ κουραστικές στο σκαρφάλωμα χιονισμένων πλαγιών και λουκιών με μεγαλύτερη από 30 μοίρες κλίση... Garmont Endorphin και Scarpa Tornado είναι η επόμενη κατηγορία...σκληρές ορειβατικές με άρθρωση βαδίσματος και δυνατότητα επίσης να χρησιμοποιηθούν και με τα δύο είδη δέστρας (alpine-ορειβατική). Την Endorphin την φόρεσα αλλά δεν την έκανα σκι και στατικά μου φάνηκε λίγο καλύτερη από την Adrenalin, στο στήσιμο, στην υποστήριξη και στην προοδευτικότητα του φλεξ, παρότι τα υλικά τους είναι τα ίδια. Για την Tornado δεν έχω άποψη, αλλά φαντάζομαι ότι είναι παρόμοια. Αυτές λοιπόν κάνουν για αρκετά πράγματα στο βουνό και μπορεί κάποιος να τις έχει σαν μοναδικές του μπότες, δηλαδή δεν χρειάζεται άλλο ζευγάρι ούτε για την πίστα, ούτε για μέτριας απομάκρυνσης και περπατήματος ορειβατικό σκι. Βέβαια το pebax που είναι το υλικό κατασκευής τους, είναι ελαφρύ μεν, αλλά δεν έχει την προοδευτικότητα του PU πλαστικού που είναι φτιαγμένες οι Alpine μπότες και το flex τους είναι μεν αρκετά σκληρό, ώστε να μεταδίδονται οι δυνάμεις στα σκι σωστά, αλλά είναι απότομο και στα όρια η μπότα παραμορφώνεται μη γραμμικά, με αποτέλεσμα να μην έχεις την οδηγησιμότητα και την απόκριση που σου προσφέρει ένα καλό ζευγάρι alpine μπότες. Βέβαια το συνηθίζεις και με ένα καλό fit στο πόδι και κυρίως στη γλώσσα, ώστε να μην υπάρχουν pressure zones, φτάνεις σε αξιοπρεπή επίπεδα συμπεριφοράς και πας παντού χωρίς πρόβλημα. Σε σχέση με μια Lange 100 είναι παρόμοιας σκληρότητας, ίσως και λίγο πιο σκληρές, αλλά η διαδρομή τους είναι μικρότερης έκτασης (στο μπροστινό μέρος που λυγίζουν), με αποτέλεσμα να μην έχουν την απόσβεση των κραδασμών που έχουν οι καλές μπότες με PU, όπως είναι και οι Lange... Για διασχίσεις βουνών, μεγάλες ορειβατικές βόλτες και πολυήμερα στο βουνό με τα σκι, χρειάζονται ακόμα πιο τρακτερωτές σόλες με αυξημένη αντοχή στην καταπόνηση και μπότες λίγο πιο μαλακές και λίγο χαμηλότερες και ελαφρύτερες που να κρατάνε το πόδι ξεκούραστο στις πολύωρες καταπονήσεις. Φυσικά ο συμβιβασμός στην κατάβαση είναι δεδομένος, αλλά το ζητούμενο εδώ δεν είναι η freeride διασκέδαση αλλά η ολοκλήρωση της διαδρομής μας με ασφάλεια, απολαμβάνοντας το βουνό σε όλο του το μεγαλείο... Το τι θα κάνει ο καθένας στο βουνό καθορίζει και τις επιλογές του, αλλά όσο καλά και να δουλεύουν οι σημερινές ορειβατικές μπότες και τα υβρίδια τους, όταν το θέμα είναι οι επιδόσεις και η αίσθηση που αποκομίζουμε από αυτές, δεν υπάρχει υποκατάστατο για τις κλασσικές alpine μπότες με τα 4 κλιπ και τη σκληρή σόλα...

Ναι Τηλέμαχε... δεν το είχα προσέξει... Άλλο ένα μειονέκτημα...εγώ φοράω 26 σε μπότα του σκι...

Έτσι νομίζεις....χαζομπαμπά; Βασικά μίλαγα στα παιδιά πιο κάτω και περίμενα καθισμένος στο χιόνι να ετοιμαστεί και ο Κωστής. Την πρώτη φορά που πας σε τέτοιες κλίσεις, πράγματι τα χαρακτηριστικά σφίγγονται και όλη σου την ενέργεια την διοχετεύεις στο να γίνουν όλα σωστά...όταν όμως το κάνεις συχνά, τότε σου βγαίνει πιο φυσικά. Πάντα όμως πρέπει να σκέφτεσαι τη διαδρομή πριν την κάνεις και τι θα κάνεις αν κάτι δεν πάει καλά...

Μπράβο παίδες... Ωραίες φωτό και με ωραίο καιρό... Οι δυο σας πήγατε; Στα Βαρδούσια μέχρι που πήγατε με το αυτοκίνητο; Ανεβήκατε από καταφύγιο-πόρτες; Όπως και να 'χει πρέπει να το ευχαριστηθήκατε, αν και θα λαχταρούσατε και λίγο χιονάκι φαντάζομαι... Γιάννη τώρα που είσαι μικρός ακόμα προλαβαίνεις να μάθεις σκι, για να απολαμβάνεις και το χειμώνα τέτοια κόλπα... Άντε Στάθη, εσύ τι κάνεις γι αυτό το θέμα...ο προσηλυτισμός στο σκι δεν έβλαψε κανένα...

Όχι Garmont Adrenalin...με πατέντα εσωτερικά παπουτσάκια...

Είναι λίγο παλιόφατσα... Και χοντρή... Και έχει και μεγάλο κενό μεταξύ μύτης και φτέρνας στη σόλα... Και μόνο 3 κλιπ... Μπορεί βέβαια να έχει άλλες κρυφές χάρες...αλλά η γυναίκα του δούκα δεν πρέπει μόνο να είναι καλή αλλά και να φαίνεται... Δεν νομίζω ότι οι "δούκες" του δικού μου βασιλείου θα "παντρευτούν" ποτέ τις "σκωτσέζες ασχημομούρες"... Μόνο ντελικάτα κορμιά με χάρη και ωραίες καμπύλες θα "πατήσουν το πόδι τους" στα "δουκάτα" μου... Πιστεύω πέρα από πλάκα, ότι η Duke ταιριάζει περισσότερο με alpine μπότα, για άκοπο freeride και λίγο skining, κοντά σε λιφτ, η για μία ανάβαση-κατάβαση με φουλ γκάζια, χωρίς συμβιβασμούς στην αίσθηση και στις επιδόσεις. Για οτιδήποτε άλλο πιο πέρα, για μεγαλύτερες και πιο πολλές αναβάσεις και περισσότερες από μία μέρα μακριά από πολιτισμό και λιφτ, τότε ο συνδυασμός μιας καλής ορειβατικής μπότας με καλή τρακτερωτή σόλα, κουμπωμένη με την fritschi freeride, είναι ανίκητος και η καλύτερη συμβιβαστική λύση και για ανάβαση και για κατάβαση...

Σωστά όλα αυτά για τους μυς και την προπόνηση... Να προσθέσω και το μυαλό, καθώς και αυτό που έχει ο Μάκης...την αυτογνωσία... Όμως οι "μηχανές" υποστήριξης όπως είναι τα Asterisk, βοηθάνε πολύ σε περίπτωση που κάποιος έχει πάθει σοβαρή ζημιά η πρόσφατο τραυματισμό στο γόνατο και κυρίως στους συνδέσμους και θέλει να κάνει σκι με λιγότερο ρίσκο υποτροπής του τραύματος του. Αυτό το εξάρτημα επιτρέπει αρκετούς βαθμούς ελευθερίας στην άρθρωση, αλλά ταυτόχρονα δεν την αφήνει να φτάσει στα όρια της και σε στρέψεις και σε πλάγιες εκτάσεις, ενώ ταυτόχρονα προστατεύει πολύ και από χτυπήματα σε βράχια. Στο Chamonix και αλλού πολλοί freeriders τα χρησιμοποιούν (και τα padded σορτσάκια), όχι μόνο σε αγώνες αλλά και στο καθημερινό σκι. Μια πτώση μετά από άλμα στην πούδρα και μια μικρή επαφή με το βραχάκι που δεν φαίνεται από κάτω από το χιόνι και τα έβγαλε τα λεφτά του... Βέβαια η προστασία δεν τελειώνει ποτέ και ποιος ξέρει τι έχουμε να δούμε στο μέλλον (τίποτα ολόσωμες πανοπλίες με αερόσακους και προενταντήρες αρθρώσεων... ), αλλά με τόσα εξαρτήματα κάπου χάνεται και η ελευθερία του αθλήματος, που ένα μέρος της γλύκας του (για μερικούς) είναι και το ρίσκο...

Δεν σε ξέρω καθόλου, αλλά όπως τα περιγράφεις το 152cm είναι μια χαρά... Το μήκος μπορεί να είναι 150-155cm ανάλογα με το σκι και την εταιρία. Αν θέλεις να βγαίνεις και σε πουδρίτσες (ελαφρές και ρηχές στην αρχή...ίσα ίσα να νιώθεις την έλλειψη των κραδασμών και τη χαρά της ησυχίας που έχει αυτό το άτιμο χιόνι ), τότε να προτιμήσεις ένα σκι που να μην έχει και πολύ μεγάλο πλάτος στην ουρά (καλύτερα 103mm παρά 113mm ας πούμε), ώστε ούτε απαιτητικό να είναι στην τροχιά του στην πίστα, ούτε να πιάνει απότομα στην έξοδο των στροφών σου. Με άλλα λόγια να σου επιτρέπει να ντριφτάρεις και λίγο (όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό για σένα... ). Στις πούδρες μια πιο στενή ουρά βυθίζεται πιο εύκολα, επιτρέποντας στο μπροστινό μέρος του σκι να μένει πιο εύκολα στην επιφάνεια...

Δεν παθαίνει τίποτα, αρκεί να μην ανοιχτούν οι καινούργιες τρύπες κοντά στις παλιές... Επίσης πρέπει να γεμίσεις τις παλιές τρύπες με εποξική κόλλα (η καλύτερη είναι η araldit, αυτή που είναι αργής πήξης, όχι η γρήγορη και θέλει 24 ώρες για να αποκτήσει τη μέγιστη αντοχή της). Αν πιστεύεις ότι τα σκι δεν αντέχουν...μπορείς να τα δώσεις σε μένα...

Βάλε την Duke στα Mantra, εκτός κι αν δεν σου αρέσουν... Τα Mantra είναι με κλασική ουρά σκι, που τα θεωρώ πολύ καλύτερα για ορειβατική χρήση από τα twintip... Τώρα αν τρώγεσαι για φρέσκο πράμα...ε τρύπα ένα καινούργιο...για τι ζούμε άλλωστε, γι' αυτές τις μικρές χαρές...

Δύο μέτρα γομάρι είναι...μου είπαν κάτι πουλάκια και έχει και πόδι 335mm (μαζί με την μπότα). Πως την έχει δει φέτος ότι είναι μπαλαρίνα δεν ξέρω... Φαντάσου με τέτοια μπότα 33,5cm και τις δέστρες να προεξέχουν μπρος πίσω περίπου 20cm έχουμε σύνολο 53,5cm....σε σκι twintip 174cm αφαίρεσε 8cm λόγω ουράς και όχι 4cm όπως λέει ο Στάθης-zox...μέτρησα κάτι Volkl Gotama που έχουμε στην παρέα και είναι ακριβώς τόση η χασούρα σε μήκος από ένα σκι συμβατικής ουράς... Που είχαμε μείνει λοιπόν...174-53,5-8=112,5cm μένουν μπρος πίσω, δηλαδή 50-55cm πίσω και 62,5-57,5cm μπροστά περίπου, ανάλογα με το κάρφωμα και το μπροστινό μέρος έχει και την καμπύλη που δεν την υπολογίζουμε... Με αυτό το μήκος σκι λοιπόν θα στηρίζει την κορμάρα του στις πούδρες...

171cm αν θες να κάνεις και πουδρίτσες...

Καλά εσύ που ζεις; Από την άνοιξη λέγαμε για την Duke και την περιμέναμε... Δέστρα με δυνατότητα άρθρωσης, για ανάβαση με φώκιες, αλλά ταυτόχρονα στιβαρή, άκαμπτη (πολύ σημαντικό για την αίσθηση που αποκομίζεις από τα σκι και ειδικά τα fat), και επίσης σημαντικό, πιο χαμηλή σε σχέση με τις freeride ορειβατικές, έτσι ώστε να σε αφήνει να πατάς πιο κοντά στο σκι και στο χιόνι. Το χαμηλό ύψος συμβάλει επίσης στην μείωση των στρεπτικών τάσεων του συστήματος, με αποτέλεσμα καλύτερη απόκριση και αίσθηση στο γώνιασμα των σκι. Το din είναι επαρκές και για μεγάλες ταχύτητες και άλματα και γενικά είναι σαν να έχεις μια καλή alpine δέστρα στα πόδια σου. Στα αρνητικά της το κάπως αυξημένο βάρος της, αν και όχι τόσο όσο αρχικά έλεγαν και η ανάγκη να απελευθερώσεις την μπότα από τη δέστρα, για να περάσεις σε walk mode και το αντίστροφο. Επίσης για να αλλάξεις την κλίση του πατήματος στην ανηφόρα, πρέπει να σκύψεις και να το κάνεις με το χέρι, ενώ στην Diamir ας πούμε γίνεται με την μύτη του μπατόν... Θα την αγόραζα είναι το ερώτημα; Σίγουρα...ειδικά στα μεγάλα Fat ski δεν βρίσκω το λόγο πλέον να μην έχω αυτή τη δέστρα αντί για alpine και πάντα στο σακίδιο τις φώκιες...

Κανένα ακόμα... Δοκίμασε με τα πρώτα χιόνια και μετά αποφασίζεις... Στην Ελλάδα έχουμε πλέον αρκετή ποικιλία σε σκι και πάντα μπορείς να βρεις ένα περσινό ζευγάρι σε πολύ καλή τιμή. Φυσικά πάντα μπορείς να παραγγείλεις και από το εξωτερικό όποτε σου έρθει η κάψα... Τα αγωνιστικά σλάλομ είναι όπως είπε και ο Αποστόλης για πολύ λίγους και μάλιστα για δεύτερο, για να μην πω για τρίτο ζευγάρι σκι, γιατί αυτοί οι λίγοι μάλλον προτιμούν το σκι εκτός πίστας από την πίστα...(υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια) και εκεί στις διάφορες συνθήκες και στις πολύ μεγάλες ταχύτητες το σλάλομ έχει συμπεριφορά σαν ice skate για καλλιτεχνικό πατινάζ... στην άμμο... (υπερβάλλοντας θέλω να δώσω το μέτρο). Για να ακολουθήσεις ένα σκι με πολύ μικρή ακτίνα στροφής και με σκληρό φλεξ, χωρίς να skid-άρεις, δεν αρκεί να είσαι απλά γυμνασμένος και με καλή τεχνική, αλλά να έχεις και από φυσικού σου γρήγορα πόδια και ταχύτητα αντίδρασης αυξημένη σε σχέση με τον μέσο όρο των ανθρώπων...

Πολύ Atomic-ιστές είστε εδώ μέσα... Μη δει κανένας κανένα καινούργιο σκι...να το χτυπήσει αμέσως... Ειδικά οι παντρεμένοι ξενοκοιτάζουν πολύ τις "νέες καμπύλες", που εμφανίζονται κάθε χρόνο...χε χε...

Ντα-ντα Με τόσα λεφτά σε βάζουν να κοιμάσαι σε λουξ ελικόπτερο και ξυπνάς με τη τσίμπλα στο μάτι και αντικρίζεις πούδρα αλανιάρα για πρωινό... Μη φάνε...έχουμε γλάρο...

Μου θυμίζει το παραμύθι με την κολοβή αλεπού... Αφού δεν έχω εγώ ουρά να μην έχει καμία άλλη...

Στάθη δεν με διάβασες σωστά... Κι εγώ συμφωνώ στο πρώτο που είπες, δηλαδή ότι οι ερασιτέχνες δεν έχουν όφελος και δεν προσπαθούν να σου πασάρουν ότι έχουν... Όμως εγώ είπα να πηγαίνουν σε καλό μαγαζί, εμπιστοσύνης ντε... και να ακούνε τον άνθρωπο που ξέρει σκι, όχι απαραίτητα τον μαγαζάτορα...που μπορεί να μην ξέρει... Η ανάλυση των χαρακτηριστικών είναι ακατανόητη σε αρχάριο άρα και άχρηστη... Κατά τα άλλα...φιλάκια...