louis

Υπάρχει ήδη η πρόσβαση σε πάρα πολλά βουνά και μάλιστα υπάρχουν και οι εγκαταστάσεις, ώστε η γόβα να μην αποτελεί και τόσο μεγάλο πρόβλημα... Τώρα το τι θα γνωρίσουν και θα καταλάβουν για το βουνό και το μεγαλείο του οι περισσότεροι από τους επισκέπτες αυτού του είδους, αυτό είναι ένα άλλο θέμα... Για το πρώτο σκέλος για την Midi ο Κωστής (makalu) με κάλυψε πλήρως, αν και η ζημιά είναι πολύ μικρότερη από τη ζημιά που θα έκανε ένας δρόμος και υπάρχουν και 1000μ ακόμη βουνό πιο πάνω...

Πολύ επίθεση βρε Μάκη... Στο κάτω κάτω άποψή σου είναι όπως άποψη είναι και η δική μου και οποιουδήποτε άλλου... Αν μια άποψη ασκεί προσηλυτισμό, τότε να μην μιλάμε και να γράφουμε καθόλου... Ποιος είπε ότι δεν πρέπει να ανεβαίνουν κάποιοι στο βουνό, ότι θέλεις βλέπεις...να ανεβαίνουν όσοι μπορούν είπαμε... Εκεί που διαφωνώ είναι στο να διαμορφώνουμε σε κάθε βουνό τις συνθήκες ώστε να γίνεται προσβάσιμο από όλους. Τα βουνά έχουν ήδη τόσους δρόμους που μπορούν να πάνε όλοι οι ανάπηροι του κόσμου μέχρι κάποιο ύψος, αλλά το να θέλεις να ανέβεις κατάκορφα με το αυτοκίνητο είναι αλαζονεία και ύβρις και έλλειψη σεβασμού στο περιβάλλον. Ένα θέμα που με ενόχλησε στα γραφόμενα σου, ανεξάρτητα σε ποιον αναφέρεσαι είναι τα "ωραία λογάκια". Το πως γράφει ο καθένας είναι δικό του θέμα...μην τον υποτιμάς και ευτελίζεις το λόγο του( γραπτό του)...κρίνε μόνο την άποψή του. Το δεύτερο θέμα είναι το "αρκετά"...επίσης υποτιμητικό αν όχι φασιστικό και πραγματικά λυπάμαι που το γράφεις εσύ. Η ένταση δεν ωφελεί κανέναν και δεν μας αφήνει να διατυπώνουμε απόψεις που είναι και το νόημα του φόρουμ. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν να ασπαστεί τις απόψεις μου, απλά τις αναφέρω...σε μερικούς αρέσουν σε άλλους όχι...

Φτου φτου Μάκη... Κατανοώ ότι μπορεί να έκανες πολλά και να έπαθες πολλά Μάκη, αλλά αυτό που μένει είναι η τωρινή άποψη των πραγμάτων που έχει ο καθένας μας. Ελπίζω όπως λες να είμαι υγιής μέχρι όχι μόνο τα δικά σου χρόνια, αλλά μέχρι τα γεράματα, αν και φυσικά δεν είμαι καθόλου σίγουρος... Αν πάθω κάτι και δεν μπορώ να προσεγγίζω το βουνό, πραγματικά θα είμαι πολύ δυστυχής, αλλά θα προσαρμοστώ όπως οι περισσότεροι. Ελπίζω αν συμβεί κάτι άσχημο να μην αλλάξω απόψεις και να βολεύομαι με ότι μπορώ να φτάσω, χωρίς να αξιώνω για περισσότερα, κόντρα στις δυνατότητές μου και σε ότι θα πίστευα μέχρι τότε... Συγκεκριμένα ο Όλυμπος έχει χωματόδρομο από την βορινή πλευρά του που φτάνει στα 2500μ... θέλουμε κι άλλον και μάλιστα ασφάλτινο, για να μην ταλαιπωρούνται τα χαμηλού προφίλ ελαστικά μας... Κατά την γνώμη μου δεν έπρεπε να υπάρχει ειδικά σε δρυμό και ας μας βολεύει στο ορειβατικό σκι και στο ποδήλατο. Πόσους άλλους δρόμους θέλουμε και τι θέλουμε να πετύχουμε με αυτούς; Σχεδόν όλα τα βουνά μας έχουν δρόμους που σε πάνε λίγο κάτω από την κορφή, και είναι μεγάλη ασχήμια, πληγή και καταστροφή. Ελάχιστοι μπορείς να πεις ότι είναι χρήσιμοι ακόμα και για αναψυχή, παρά μόνο για να λες ότι πήγες εκεί με το τζιπ και να ανεβάζουν οι κτηνοτρόφοι τα πρόβατα μια φορά το χρόνο με φορτηγά, για να μην περπατήσουν καθόλου και αυτοί...και πολλοί να πετάνε τα σκουπίδια όπου θέλουν... Η τρίτη άποψη (η δική μου), μετά του zox και του panpanou, για την φύση και την τέχνη είναι ότι για μένα η φύση παράγει τέχνη απαράμιλλου κάλους και αισθητικής και για αυτό μπορώ αν όχι να συγκρίνω την ανθρώπινη τέχνη με αυτή της φύσης, τουλάχιστον να τις παραλληλίζω... Στάθη δυστυχώς δεν είναι εφικτό να ικανοποιηθούν όλοι... Όταν στην Γκαμήλα κόπιασες τόσο πολύ να ανέβεις, αναμετρήθηκες με τις δυνάμεις σου και με τον εαυτό σου και έφτασες στην κορφή, δεν θα ήθελες να έβρισκες εκεί πάνω ένα σωρό κόσμο που θα έφτανε ατσαλάκωτος από έναν υποτιθέμενο πίσω δρόμο.Στην καλύτερη περίπτωση θα ξενέρωνες...

Μάκη ξέφυγες... δεν με κατάλαβες η αρνείσαι να με καταλάβεις...και μάλλον είπες πολλά και μάλλον λάθος πράγματα. Κάθε φορά που λέω κάτι για την φύση και την δυνατότητα να την προσεγγίσει κάποιος μόνο με τις δυνάμεις του, μου την "μπαίνεις" λιγάκι. Δεν πειράζει το αντέχω... Τα κριτήρια δεν τα βάζω εγώ,ούτε κανένας μας, τα βάζει η ίδια η φύση. Κριτήριο είναι και τα χρήματα που έχει κάποιος για να γνωρίσει τον κόσμο. Μνημείο θεωρώ κάθε "θέμα" της φύσης και όχι μόνο τον Όλυμπο... Αυτό πάλι με την "πολίτικαλ κορέκτ" ανεμογεννήτρια σηκώνει πολύ κουβέντα. Προφανώς η αδυναμία να πάνε κάποιοι με τα πόδια κάπου σε κάποιο βουνό, δεν πρέπει να γίνεται άλλοθι για να φτιάχνουμε παντού δρόμους και ασανσέρ. Και εγώ θα ήθελα να ανέβω στις περισσότερες δύσκολες κορφές του κόσμου (που δεν τις καταφέρνω), αλλά δεν ζητάω να πάω πετώντας η με ρόδες, η με ασανσέρ και τρενάκια βουνού... Όσο για τη φιλοσοφία, ναι αυτή είναι η άποψή μου και είμαι ανοιχτός να ακούσω και άλλες απόψεις, γιατί τελικά η πολιτική των πραγμάτων και η εξέλιξή τους και γενικά το τι θέλουμε να φτιάξουμε στον κόσμο, είναι πρώτα απ' όλα φιλοσοφικό θέμα και μετά τεχνοκρατικό και εφαρμοστέο. Μάκη η γνώμη μου είναι να γνωρίσεις λίγο καλύτερα τα βουνά (πρέπει όμως να κοπιάσεις και μάλλον δεν το θέλεις) και μετά να βγάλεις συμπεράσματα...

Υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ του παραδείγματος για την Ακρόπολη και για τον δρόμο στον Όλυμπο. Στην Ακρόπολη πας με τα πόδια και είναι ένα πολιτιστικό-ιστορικό μνημείο ανθρώπινης κατασκευής με πεπερασμένο χρόνο ζωής, όσες χιλιετηρίδες κι αν ζήσει ακόμη... Στον Όλυμπο θέλουν δρόμο για να πάνε όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κορυφή του; Δεν αρκούν τα πόδια σε όσους τον αγαπάνε και θέλουν να τον θαυμάσουν από κοντά; Ο Όλυμπος είναι ένα φυσικό μνημείο, ασύγκριτα πολυτιμότερο σε βάθος χρόνου από την Ακρόπολη, που η πρόσβασή του είναι ελεύθερη για όλους χωρίς οικονομικό αντίτιμο, όλες τις ώρες της ημέρας και όλες τις ημέρες του χρόνου....σε όποιον μπορεί... Αν προσπαθούμε συνέχεια να κάνουμε προσιτή σε όλους την σπάνια ομορφιά όλων των μοναδικών σημείων του πλανήτη μας, αργά η γρήγορα η ομορφιά θα εκλείψει. Τα τελευταία χρόνια, έχουμε συνηθίσει να "λαμβάνουμε" όλα τα πράγματα, όσο το δυνατόν πιο εύκολα (γι αυτό και χάσαμε την "γεύση" μας) και ο μέσος άνθρωπος αδυνατεί από τη μια να κοπιάσει (εκτός από το να βγάλει χρήματα), αλλά από την άλλη αξιώνει τα πάντα στο πιάτο του, όσο τραβηγμένα κι αν είναι, αρκεί να πληρώνει... Αυτό είναι εκφυλισμός και απαξία του ανθρώπινου είδους και αφήνουμε τις επόμενες γενιές απροστάτευτες και ανίκανες να τα βγάζουν πέρα σε τυχόν δυσκολίες, που πολύ φοβάμαι ότι θα έρθουν ξανά στην ανθρωπότητα, ακόμα και στην "ασπιδωμένη" Δύση, που ανήκει και η χώρα μας...

Θα είχα ψηφιακή μηχανή χωρίς φιλμ...

Ξεκινήσαμε από τα 1000μ περίπου, οπότε δεν είχαμε και τόσο μεγάλη απόλυτη υψομετρική διαφορά, είχε όμως αρκετά πάνω κάτω, που ανέβασαν την συνολική υψομετρική που κάναμε. Εντάξει, θέλει καλή φυσική κατάσταση, όχι όμως και τόσο πολύ καλή όσο πιστεύουν οι περισσότεροι... Πρέπει βέβαια να κάνεις ποδήλατο, ώστε να συνηθίζουν οι συγκεκριμένες μυικές ομάδες και να έχουν μεγάλη αντοχή στην κόπωση. Το υψόμετρο δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα, ειδικά οι χιονοδρόμοι, που ασκούνται όλο τον χειμώνα σε τέτοια και μεγαλύτερα υψόμετρα, δεν έχουν πρόβλημα προσαρμογής. Φέτος, ειδικά εγώ είμαι στα χειρότερα μου, από άποψης προπόνησης και στα βαρύτερα μου από άποψης σωματικής κατάστασης, λόγω μικρών παιδιών, αλλά με λίγο προπόνηση 1-2 φορές την εβδομάδα, για κάνα μήνα προσαρμόστηκα γρήγορα. Ευτυχώς το σώμα μας έχει μνήμη σε ότι κάνουμε για χρόνια και βοηθάει στο να επανερχόμαστε πιο γρήγορα... Το πρόβλημα σε τέτοιες εκδρομές είναι το βάρος των πραγμάτων που κουβαλάς, το οποίο είναι μαζί με νερό και τρόφιμα περίπου 12-13 κιλά, δηλαδή άλλο ένα ποδήλατο...αλλά και πάλι συνηθίζεις και πηγαίνοντας αργά και με τέμπο εξοικονομείς δυνάμεις που χρειάζονται ειδικά στο τέλος της ημέρας...

Συμφωνώ κι εγώ απόλυτα... Αρκεί να πάει ο συρμός μέχρι Γκιώνα και Παρνασσό... Έχω και μία καταπληκτικά πρωτοποριακή ιδέα..........Να ενωθεί ο Παρνασσός με το Χελμό...με το πρώτο στον κόσμο υπερθαλάσσιο λιφτ, πάνω από τον Κορινθιακό...

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, αφού μαζευτήκαμε μια πολυπληθής ομάδα 2 ατόμων... Πήγαμε ποδήλατο, αλλά οπισθοχωρήσαμε την τρίτη μέρα λόγω καιρού και λάσπης από τις βροχές όλης της προηγούμενης εβδομάδας. Τα μέρη φοβερά με πολύ ωραία δάση, νερά άφθονα (υπερβολικά άφθονα) και βουνά με λίγες χιονούρες τόνιζαν το φόντο. Παρότι είχαμε δυσκολίες μετακίνησης, λόγω βροχών, απολαύσαμε την διήμερη παραμονή μας στη φύση και υποσχεθήκαμε να ξαναπάμε στο μέρος για να ολοκληρώσουμε την διαδρομή μας... Ανεβαίνοντας Δάση, πολλά δάση... Αν βρεις μέσα στη βροχή τέτοιο κατάλυμα, κάνεις πάρτι... Ατενίζοντας...τι άλλο βουνά. Σε αλπικά λιβάδια... Όταν ο δρόμος είναι χειρότερος από το εκτός δρόμου... Στο ψηλότερο σημείο του δρόμου στα 1900μ. Θέλουν και εδώ να φτιάξουν χιονοδρομικό...λένε... Γεφύρι σε άριστη κατάσταση

Τα έχουμε πει πολλές φορές για αυτά τα θέματα και κυρίως για τον Όλυμπο, που είναι η "σημαία" των βουνών της Ελλάδας. Το τι είναι πολιτισμός και τι όχι είναι ένα μεγάλο θέμα που σηκώνει πολύ κουβέντα, αλλά ένα είναι το σίγουρο, ότι στο μέλλον ο πολιτισμός κάθε χώρας θα κρίνεται και από την ικανότητά της να διαφυλάξει όσο το δυνατόν πιο αμόλυντη την φυσική κληρονομιά της...

Φοβάμαι ότι μέχρι να γίνουν οι δρόμοι, μήπως δεν ζούμε πια... Ποτέ δεν έχω αισθανθεί στο σκι και σε ένα σωρό άλλα σπορ, ότι έχω κινδυνέψει τόσο, όσο όταν οδηγώ Αντίριο- Αγρίνιο- Γιάννινα. Είναι ένας δρόμος που είναι αδύνατο να μην πάρεις ρίσκα, αν θες να πας στο σπίτι σου εντός ημέρας...και είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει αυτός ο δρόμος. Ελπίζουμε σε 2 χρόνια να είναι έτοιμη η παράκαμψη του Αγρινίου τουλάχιστον. Τώρα αν θα έχει χιόνια στα βουνά μας, όταν θα γίνουν όλοι αυτοί οι δρόμοι, είναι ένα άλλο θέμα...

Σιγά τ' αυγά... Αυτοί οι Αμερικάνοι τα κάνουν όλα να φαντάζουν τεράστια και τρομακτικά... Η κλίση στο πάνω μέρος είναι περίπου όπως στην Τουμπόραχη, μόνο που έχει μεγαλύτερο ανάπτυγμα. Άντε να φτάνει τοπικά κάτω από κανένα βράχο τις 50 μοίρες. Η Ελλάδα είναι γεμάτη τέτοια και πολύ πιο απότομα και εκτεθειμένα μέρη και φυσικά στις Άλπεις γελάνε με αυτά των Αμερικάνων...

Να μη γίνει γιατρός... Αν όμως γίνει να είναι σωστός άνθρωπος, ανεξαρτήτου μισθώματος. Με το ίδιο σκεπτικό, τα παίρνουν οι εφοριακοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι σε κατάλληλες θέσεις, και όλοι όσοι μπορούν να το κάνουν. Παρότι είναι αλήθεια ότι οι αμοιβές στα δημόσια νοσοκομεία είναι για κλάματα, σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι γνωστή η κατάσταση και ξέρει ο καθένας υποψήφιος γιατρός τι θα αντιμετωπίσει. Στο κάτω κάτω ήξερε που πήγαινε όταν πέρναγε σε αυτή τη σχολή. Οι γιατροί δίνουν όρκο, όπως οι στρατιωτικοί, οι πολιτικοί και διάφοροι άλλοι και κατά τη γνώμη μου όποιος πιάνεται για φακελάκι θα έπρεπε να του στερείται η άδεια εξάσκησης ισόβια. Θέλω να πω ότι δεν υπάρχει άλλοθι για την συμπεριφορά μερικών γιατρών, οι οποίοι είναι πολλοί πλέον. Αν είναι έτσι η δημόσια υγεία, προτιμώ να μην έχω και φυσικά να μην την πληρώνω σαν φορολογούμενος και ας βγουν όλοι αυτοί οι γιατροί στον ελεύθερο ανταγωνισμό, να δούμε πόσοι θα τα καταφέρουν...

Ας εκθέσει ο καθένας τις απόψεις του για το τι θέλει να γίνει στην Φτερόλακκα, ώστε να πηγαίνει σε αυτή, γιατί κατ' εμένα όταν λειτουργούν όλα τα λιφτ είναι μια χαρά σχεδόν. Ίσως η χαμηλή ταχύτητα της 7 και της 6 και αξιοπιστία του Δία να είναι τα παράπονά μου. Αν υπήρχε ένα λιφτ στη Σαχάρα θα είχαμε άλλο ένα μήνα σκι στα λούκια και τις πλαγιές γύρω από αυτή, καθώς υπάρχει ένα πρόβλημα με τα χιόνια στο πλατώ της Φτερόλακκας αργά την άνοιξη. Για μένα το μεγαλύτερο "πρόβλημα" είναι ότι δεν πηγαίνει ο κόσμος σε αυτή και έτσι μοιραία κλείνει (έκλεινε), τις περισσότερες φορές πριν την ώρα της... Τα μεγάλα "σαλέ" στη βάση των πιστών είναι ένα άλλο θέμα, που κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζονται. Καλύτερα μικρότερα, πιο ήσυχα και με καλύτερη θέα σε ψηλότερα σημεία του βουνού, που απευθύνονται μόνο σε χιονοδρόμους και όχι σε εκδρομείς με αυτοκίνητα. Το καλό φαγητό με σαλάτες, ζυμαρικά και κάποιο πιάτο ημέρας, όπως και κάνα δυο ωραία γλυκά, θα ήταν πόλος έλξης για πολλούς, θα μπορούσαμε να ανταμώνουμε και να τρώμε το μεσημέρι και να μην αφήνουμε τα χρήματα στις ταβέρνες μόνο, αλλά και στο χιονοδρομικό που τα χρειάζεται περισσότερο. Έτσι γίνεται σε όλες τις Άλπεις. Όλα αυτά βέβαια σε λογικές τιμές, γιατί αλλιώς πάπαλα...

Υπάρχει η πιθανότητα να είναι ασφαλισμένοι για αποζημιώσεις προς τρίτους, όπως οι γιατροί... Παρότι υπάρχει ευθύνη για την αρχική απόφαση της πεζοπορίας, ήταν και γκαντεμιά το συμβάν και είναι κρίμα να καταδικάζουμε και άλλους χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τα γεγονότα... Τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους και θα αποδοθούν σίγουρα ευθύνες, αλλά οι άνθρωποι δεν γυρίζουν πίσω. Πάντα κάποιον εμπιστευόμαστε για να μας οδηγήσει το αυτοκίνητο, το τρένο, το αεροπλάνο, το πλοίο και πάντα μπορεί να συμβεί το μοιραίο από ανθρώπινο λάθος. Το ρίσκο είναι από κοινού σε όλες τις μετακινήσεις και πρέπει να επιλέγουμε και τον "οδηγό" με κρίση, όποτε αυτό είναι δυνατόν. Όταν στο σκι παίρνουμε οδηγό βουνού, δεν σου υπογράφει κανείς ότι δεν θα πάθεις τίποτα. Αυτό που με ενοχλεί, είναι ότι οι εταιρίες, προκειμένου να μαζέψουν κόσμο από την πλατιά μάζα, δεν ενημερώνουν πολλές φορές τους κινδύνους που μπορεί να διατρέξουν αν κάτι πάει στραβά και δεν οπισθοχωρούν πάντα, όταν οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες. Έχω δει εκπαιδευτές και οδηγούς βουνού στην Ελλάδα να κινούνται απαράδεκτα, με τεράστιες ομάδες 20 άτομα και βάλε σε συνθήκες εντελώς ακατάλληλες για αρχαρίους και με μεθόδους γιουρουσιού, που στο βουνό είναι θέμα χρόνου πότε θα συμβεί το μοιραίο... Η τάση όλοι να περνάνε από σχολές δεν βοηθάει, όταν το χρήμα γίνεται αυτοσκοπός. Υπάρχουν και σοβαροί άνθρωποι που προσέχουν και κρατάνε και κάποιο επίπεδο, αλλά χάνονται μέσα στην μετριότητα των υπολοίπων. Και πάλι το ατύχημα μπορεί να συμβεί σε όλους, ακόμα και στους πιο έμπειρους και σωστούς, οπότε να είμαστε συγκρατημένοι σε τέτοια ούτως η άλλως άσχημα γεγονότα...

Η εκθετική αύξηση της κυκλοφορίας των οχημάτων τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την ανεπαρκή αύξηση των δρόμων, της ποιότητας τους και της οδηγικής παιδείας που ήταν ούτως η άλλως χαμηλή, οδήγησε την οδήγηση σαν το πιο επικίνδυνο "σπορ", που μπορεί να κάνει κανείς σήμερα... Όσο προσεκτικός και να είναι κάποιος, θα πρέπει να είναι και τυχερός για να γλυτώνει συστηματικά. Το πρόβλημα οξύνεται με τα κόμπλεξ που "βγάζουν" πολλοί στους δρόμους, μη αναγνωρίζοντας το δικαίωμα σε κανέναν να είναι έστω και λίγο ταχύτερος η ικανότερος οδηγός. Πρέπει να οδηγούμε πολύ συνειδητά και συγκεντρωμένα, άλλοτε σβέλτα και άλλοτε αργά, ανάλογα την περίσταση, ώστε να πετυχαίνουμε μεγάλο λόγο ασφάλειας προς χρόνο μετακίνησης και να προβλέπουμε κινήσεις προπορευόμενων και ακολουθούντων. Όποιος νυστάζει ας βρει ένα πάρκινγκ και ας ρίξει μισή ωρίτσα ύπνο, κάνει μεγάλη διαφορά στην συμπεριφορά μας η κούραση. Αν έχουμε κι άλλους ικανούς οδηγούς στο αυτοκίνητο μη ντρεπόμαστε να δώσουμε το τιμόνι, ούτε να νομίζουμε ότι τα καταφέρνουμε. Κάθε 2 ώρες καλό είναι να σταματάμε έστω για 5 λεπτά να ξεμουδιάσουμε και να ξεκουράσουμε τον εγκέφαλο μας. Δεν είναι κακό να πάει κανείς σε μια σχολή ασφαλούς οδήγησης, γνωρίζοντας τα όρια του αυτοκινήτου μας και του εαυτού μας προσαρμοζόμαστε πολύ καλύτερα στις συνθήκες κυκλοφορίας. Μην ξεχνάμε όσο καλοί οδηγοί κι αν είμαστε ότι οι άλλοι μπορεί να μην είναι και τόσο και οι αντιδράσεις τους να είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας. Γρήγορος οδηγός δεν σημαίνει απαραίτητα και καλός... Καλή τύχη σε όλους και ελπίζω να πεθάνουμε από βαθιά γεράματα...

Κοίτα που φτάσαμε να βρίσκουμε διέξοδο στη δουλειά... Έτσι μας θέλει το σύστημα και αξιοσέβαστος είναι ο εργαζόμενος μόνο και μάλιστα αυτός που λιώνει σε ατέλειωτες ώρες χωρίς να του μένει χρόνος ούτε για φαγητό. Δεν ξέρω αν έχεις οικογένεια με παιδιά δικά σου... Μάλλον γι αυτό βαριέσαι, γιατί με τα μικρά δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς, πόσο μάλλον να βαρεθείς. Αν είσαι ενεργός άνθρωπος με χόμπι και δραστηριότητες αθλητικές και βάζεις στόχους να επιτύχεις, τότε δεν χρειάζεσαι καμιά δουλειά, παρά μόνο τα χρήματα. Εξάλλου πάντα μπορείς να έχεις αγροτικές ασχολίες και κοτούλες και κατσικούλες και ότι άλλο θέλεις για να περνάς δημιουργικά τον χρόνο σου. Υπάρχει τίποτα πιο δημιουργικό από το να καλλιεργείς και να μαγειρεύεις αγνά προϊόντα και φαγητά για σένα και την οικογένειά σου. Ο Στάθης (batucada) μπορεί να ασχοληθεί με τα αμπέλια για χόμπι...ζωής... Οι προτεραιότητες αλλάζουν όσο περνούν τα χρόνια και σκέφτομαι ότι τα καλύτερά μας χρόνια τα περνάμε δουλεύοντας... Ευτυχώς υπάρχει και το ίντερνετ και επικοινωνούμε και ξεφεύγουμε κάπως από την μονοτονία της εργασίας, όσο καλή κι αν είναι αυτή...

Η γνώμη μου είναι ότι η δουλειά (δουλεία), είναι ανάγκη πάνω απ' όλα και έτσι την αντιμετωπίζω... Αν δεν αποδίδει η με κάνει να ασφυκτιώ, δεν έχω κανένα πρόβλημα να επωμισθώ το κόστος της αλλαγής. Μερικοί είναι ευχαριστημένοι με το εργασιακό τους περιβάλλον (κι εγώ δεν έχω παράπονο), αλλά αν είχα την δυνατότητα δεν θα δούλευα καθόλου. Υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα στη ζωή που με ευχαριστούν και τόσες ασχολίες, που λέω πότε να τελειώσω τη δουλειά να τρέξω σε αυτά. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι "τυχεροί", που τους γεμίζει η εργασία τους και σε συνδυασμό πάντα με τις απολαβές τους (πρέπει να είναι κάποιου επιπέδου αλλιώς ευχαρίστηση γιοκ), αισθάνονται ας πούμε ευτυχισμένοι. Όμως όλοι τρελαίνονται όταν την κοπανάνε, άρα η ζωή είναι αλλού. Κάποιος είπε ότι αν η δουλειά ήταν καλή δεν θα μας πλήρωναν... Ρωτάω συχνά οδηγούς βουνού που έκαναν το χόμπι τους δουλειά, αν είναι ευχαριστημένοι και η απάντηση που παίρνω πιο συχνά είναι, "work is work what ever you do"... Το χόμπι μου είναι ιερό και δεν θα το έκανα ποτέ δουλειά, εκτός κι αν ήμουν αναγκασμένος. Το ξαναλέω δεν μου αρέσει καμία δουλειά, απλά συμβιβάζομαι για να ζω αξιοπρεπώς.

Εγώ νοιώθω λες και είμαι στο φυσικό μου περιβάλλον, στο πραγματικό σπίτι μου και πιο ζωντανός από ποτέ. Όσο κρύο και να κάνει, αισθάνομαι μια γλυκιά ζεστασιά να διαπερνάει τους μυς και να φτάνει μέχρι τη ραχοκοκαλιά. Σε απόλυτη αρμονία με τους δαίμονες μου. Γαλήνη, μια απίστευτη ηρεμία, που με χαλαρώνει και απομακρύνει κάθε ένταση...σαν να έφτασα στον προορισμό μου που πάντα αναζητούσα και ποθούσα μια ζωή...

Ζήτω η Ελλάς... Και θέλουμε και χιονοδρομικό...

Εντελώς... Διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο... Δικάζουμε λέξεις και γενικεύουμε καταστάσεις, χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος. Πάντως και γυναίκες χρησιμοποίησαν την "λέξη θέμα" και το θυμάμαι γιατί και μένα δεν μου αρέσει η έκφραση και θεωρώ τη λέξη άστοχη για τα χιόνια και το βουνό, αλλά μην το παρακάνουμε. Η λέξη βιασμός στο Google μπορεί να δείξει και την Greenpeace ας πούμε, αν αναφέρει κάποιο άρθρο τη φράση "βιασμός της φύσης". Τρίχες επί της ουσίας... Μην πνίξουμε την ελευθερία της έκφρασης με την τυπολατρία, χωρίς να σημαίνει ότι μπορούμε να γράφουμε ότι μας κατέβει και στο κάτω κάτω όποιος ενοχλείται για κάτι να το αναφέρει εν τη γενέσει του, πριν γίνει "πρόβλημα". Είπα Μάκη ότι από τη στιγμή που μερικοί έχουν πρόβλημα υπάρχει θέμα και είμαι μαζί τους, ανεξάρτητα αν συμφωνώ για το αιτιατό της υπόθεσης.

Κουτσοί, στραβοί...στον άγιο Παντελεήμονα... Έτσι κατάντησε η στέγη του κόσμου, όπου ο καθένας πάει να εκφράσει τη ματαιοδοξία του ανεξάρτητα αν είναι ικανός και αυτοδύναμος (βλέπε οξυγόνο, Σέρπας, οδηγούς βουνού που έναντι αδρότατης αμοιβής σε ανεβάζουν "σπρώχνοντας" κλπ)... Θλίβομαι όλο και πιο πολύ με την κατάσταση αυτή, που πάει να γίνει επιδημία σε όλα τα πράγματα...

Προσωπικά δεν ενοχλούμαι, ούτε σοκάρομαι από αυτά τα θέματα, ούτε τα ανέκδοτα, ούτε τους "βιασμούς"...χιονιού... Μερικοί όμως μπορεί να ενοχλούνται και τότε υπάρχει ένα θέμα. Αν τίθεται κάποιο θέμα κατά τη γνώμη μου, είναι της αισθητικής και της άποψης πίσω την έκφραση βιασμός... Φαίνεται σαν να υπερισχύει ο άνθρωπος και να εξουσιάζει το βουνό και αυτό δεν είναι και τόσο ορθό... Θα προτιμούσα, εγώ πάντα, να λέω ότι "κάνω έρωτα" με τις πούδρες, δηλαδή βρίσκομαι σε κοινή αρμονία και αμοιβαία "συνεύρεση" με τη φύση... Καμιά φορά βέβαια λέω ότι "σκίζω" τις πούδρες, αλλά δεν έχω σκεφτεί ότι είναι υπονοούμενο σεξουαλικού περιεχομένου, αν και η καθημερινότητά μας γεμάτη σεξουαλικά υπονοούμενα είναι... Τώρα για την τελευταία φράση του batucada, δεν νομίζω ότι τέθηκε τέτοιο ζήτημα οικολογίας μεταξύ σκιέρ και ορειβατών και μάλιστα δεν πρέπει να υπάρχει και σε τέτοιο βαθμό ο διαχωρισμός των εννοιών ορειβάτης και σκιέρ, γιατί κάλλιστα πολλοί μπορούν να είναι και τα δύο. Η ολοκληρωμένη ορειβασία περιλαμβάνει και το σκι... Βέβαια μπορεί κάποιος να κάνει σκι και να μην έχει ανέβει ποτέ με τα πόδια (περιλαμβάνει και τις φώκιες) στο βουνό... Δεν θα έλεγα ότι είναι πιο "αθληταράς" κάποιος που ανεβαίνει από αυτόν που κατεβαίνει μόνο, αλλά τις περισσότερες φορές αυτός που και ανεβαίνει και κατεβαίνει, έχει καλύτερη φυσική κατάσταση όπως και να το κάνουμε...

Μπράβο Βαγγέλη τα κατάφερες στο πρώτο σου βήμα... Γρήγορα σου εύχομαι να περπατάς και να τρέχεις, αλλά μην βιαστείς...take your time, για να γίνεις πιο γερός και από πριν... Του χρόνου σκι...έστω και με μπατόν...χε χε.

Η άποψη μου είναι, ότι το ρίσκο που παίρνει ο μέσος άνθρωπος παρακολουθώντας τα φόρουμ μεγαλώνει και φτάνει πολλές φορές σε σημείο που δεν μπορεί να το διαχειριστεί... Η διαφορά από παλιότερα, είναι στην interactive επικοινωνία με τους "ήρωες" και η πρόσβαση σε πληροφορίες που θα έπαιρναν χρόνια για να μαζευτούν και να αξιολογηθούν. Είναι πολύ εύκολο να παρασυρθεί κάποιος στοχεύοντας όλο και ψηλότερα, χωρίς να έχει την κατάλληλη υποδομή, εμπειρία και προετοιμασία και αυτό μπορεί να σκοτώσει. Ειδικά στο βουνό που τα πάντα είναι Decision Making, η παρορμητικότητα σκοτώνει. Επίσης μπορεί κάποιος στο ίντερνετ να "φτιάξει" την εικόνα του και να την δείξει μεγαλύτερη απ' ότι είναι στην πραγματικότητα, αποκρύπτοντας αδυναμίες και λάθη, δίνοντας την εσφαλμένη εντύπωση ότι ξέρει και ότι είναι ικανός για "πράγματα". Φυσικά και κοιτάμε και "ζηλεύουμε" τα "ψηλότερα" από αυτά που μπορούμε να φτάσουμε, αλλά το να το τολμήσεις να τα επιχειρήσεις είναι άλλο πράγμα... Σκεφτείτε πόσοι από αυτό το φόρουμ και μόνο και μάλιστα μόνο φέτος, ξεπέρασαν τον εαυτό και έκαναν πράγματα και πήγαν σε μέρη που χρειάζονταν χρόνια για να κάνει υπό φυσιολογικές συνθήκες κάποιος. Παρότι ας πούμε τεχνικά δεν υπάρχει και τόσο μεγάλο πρόβλημα αν το χιόνι και ο καιρός είναι σύμμαχοι, δεν παύει να είναι επικίνδυνο να πηγαίνει κάποιος, στη Βελίτσα ας πούμε, χωρίς να έχει συγκεντρώσει τα απαραίτητα "δικαιολογητικά" και να τα έχει καταθέσει προηγουμένως, σε πιο εύκολο και προστατευμένο περιβάλλον. Θέλω να πω ότι πρέπει κάποιος να μπορεί να τα βγάζει πέρα και μόνος του και να έχει δοκιμαστεί, γιατί αν ο αρχηγός πάθει τίποτα, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ σκούρα. Επειδή του χρόνου η διάθεση για όλο και πιο πολλά θα είναι αυξημένη από πολλούς, θέλω από τώρα να εφιστήσω την προσοχή σε όλους μας (και μένα μέσα), να προσέχουμε, να ακούμε τους πιο έμπειρους, να σεβόμαστε το βουνό (και ότι άλλο κάνει ο καθένας μας) και να σκεφτόμαστε ότι χαρά είναι μεν να λέμε και τα "κατορθώματά" μας στους φίλους και γνωστούς, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να είμαστε πάνω απ' όλα ζωντανοί και να στοχεύουμε και στο αύριο... Τα φόρουμ είναι λοιπόν καλά και έδωσαν πολλές γνώσεις και καλές παρέες, αλλά προτρέπουν σε "περισσότερα" και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις επιλογές μας και να κάνουμε συχνά αυτοκριτική και έλεγχο των δυνατοτήτων μας... Θα είχε ενδιαφέρον να καταθέσουν την άποψή τους, γι' αυτό το σοβαρό θέμα όσο το δυνατόν περισσότεροι.