louis

Τη φωτογραφία τη προτιμώ...μεγάλη... Άλλη χάρη και δεν χρειάζεται να τις ανοίγεις μία μία, κάθε φορά που ψάχνεις να βρεις κάποια... Το χάσιμο χρόνου είναι μεγαλύτερο στην δεύτερη περίπτωση και πολλές ωραίες φωτό περνάνε απαρατήρητες. Προτιμώ να ανεβάζουμε λιγότερες, επιλεγμένες και μεγάλες παρά πολλές και μικρές...

Φώτη τώρα σου εύχομαι να πας και με σκι στον Όλυμπο, αν και με τα πόδια είναι ανεξάντλητος, πανέμορφος και τόσο διαφορετικός κάθε φορά...ανάλογα με την εποχή, την διαδρομή και την διάθεση, σε γεμίζει κάθε φορά και με άλλα συναισθήματα και εικόνες...

Τις κάλτσες της Γιώτας τις αγοράζω όλες εγώ και μάλιστα άπλυτες... Με τόση "ποδαρίλα" μου ήρθε μια έντονη επιθυμία για ροκφόρ και άλλα Γαλλικά βρωμότυρα... Το αγαπημένο μου σνακ είναι η χορτόπιτα με ζυμωτό ψωμί... Οι ελιές και το τυρί ακολουθούν και συνοδεύονται με τσάι του βουνού. Από γλυκά το κέικ με σταφίδες (της μαμάς παρακαλώ), η βασιλόπιτα (την κατάλληλη εποχή), η μηλόπιτα και άλλα χειροποίητα εδέσματα που μπορούν να κουβαληθούν... Το Πάσχα φυσικά αρνί (με πιπέρι μπόλικο) και ψωμί και για γλυκό κουλούρια και τσουρέκι σπιτικό... Όταν το μενού δεν περιλαμβάνει σπιτικά τρώω οτιδήποτε, από τυρόπιτες και μπουγάτσες, παστέλια και σάντουιτς, μπισκότα και μπανάνες και μήλα και πορτοκάλια, ξηρούς καρπούς και ξερά σύκα και δαμάσκηνα. Μερικές φορές φτιάχνω αποβραδίς ζυμαρικά με λάδι (για να μην παγώνουν στο κρύο) και παρμεζάνα και τα παίρνω για πρωινό στο βουνό, λίγο πριν ξεκινήσω το σκι, η τα κουβαλάω στο σακίδιο σε μπολ για αργότερα...

Φοβερός ο Έλληνας... Κάλτσα Lidl (η χειρότερα λαϊκής) και μπουφάν Spyder και αυτοκίνητο Cayene... Οικονομία στην κάλτσα και 5€ φιλοδώρημα στη γκαρσόνα με τα γλυκά μάτια και τον ωραίο κώλο... Ότι φαίνεται...ακριβό και από μέσα "αντάρα"... Το με "βολεύει" η κάλτσα από τα Lidl η το καλσόν της γυναίκας μου, είναι και μια δικαιολογία... Δηλαδή οι τεχνικές κάλτσες από τα επώνυμα και καλά μαγαζιά δεν βολεύουν;;; "Θυμωμένος" αφήνω το θέμα "κάλτσα" και προχωράω στο θέμα σώβρακο... Εγώ φοράω ισοθερμικό σλιπάκι εσείς τι και γιατί; Να προσθέσω στην πολύ καλή ανάλυση του panpanou, ότι αν ο κορμός μας δεν είναι καλά ντυμένος, μην περιμένουμε όσα γάντια, κάλτσες και σκουφιά και να φοράμε ότι θα έχουμε ζεστά άκρα... Το σώμα μας "ζεσταίνει" πρώτα τα ζωτικά όργανα και αν περισσέψει θερμότητα τη στέλνει στα άκρα. Γι' αυτό όταν έχει πολύ κρύο ντυθείτε καλά, για να έχουμε περίσσια θερμότητας και για κεφαλοχεροπόδαρα...

Είναι λίγο ανόητο να δίνουμε ένα σωρό λεφτά για σκι, μπότες, δέστρες, μπουφάν, παντελόνια, ισοθερμικά, fleece διάφορα, σκουφιά, κράνη, γάντια, γυαλιά, μάσκες, σχάρες αυτοκινήτου, κουτιά για σκι, αλυσίδες, χιονολάστιχα, μέχρι και τετρακίνητα αυτοκίνητα που πιθανόν να μην αγοράζαμε αν δεν κάναμε σκι....και να κάνουμε οικονομία στις κάλτσες... Πόσο έχει το ακριβότερο ζευγάρι; Από αυτές που έχω εγώ, οι ακριβότερες κοστίζουν 26,50€ και είναι με merino μαλλί και συνθετικά υλικά, σχεδιασμένες για αριστερό δεξί πόδι χωριστά, με τέλεια εφαρμογή, άψογη συμπεριφορά σε διάφορες θερμοκρασίες (είναι λεπτές και δεν κρύωσα ποτέ, ούτε με μία φορά ακόμα και σε θερμοκρασίες κάτω του -20 και με αέρα 50 χλμ), και στο τέλος της ημέρας μετά από 8 ώρες σκι βγάζεις τις μπότες και φοράς κατευθείαν τα αθλητικά σου παπούτσια, γιατί είναι στεγνές και τα πόδια σε άριστη κατάσταση... Δεν αξίζουν τόσα λίγα ευρώ στα ταλαίπωρα τα πόδια μας, που αυτά μας κάνουν αυτό το σκι που ξέρουμε; Μην υποτιμάμε λοιπόν αυτό το μικρό κομματάκι του εξοπλισμού μας, που είναι το φθηνότερο απ' όλα και κάνει μεγάλη διαφορά σε αίσθηση. Αν η μπότα είναι το τιμόνι του εξοπλισμού μας, μην ξεχνάμε ότι ανάμεσα στο πόδι μας και σε αυτό βρίσκονται οι κάλτσες... Το τι πάχος κάλτσα βολεύει τον καθένα εξαρτάται από το μέγεθος και τα περιθώρια που έχει η μπότα του...

Τις λεπτές κάλτσες δεν τις φοράω για να έχω πιο ζεστό πόδι και ούτε είπα ποτέ ότι μια λεπτή κάλτσα είναι πιο ζεστή από μία χοντρή... Αλλά ο συνδυασμός μιας εφαρμοστής μπότας και μιας χοντρής κάλτσας δεν είναι σωστός και δημιουργεί σημεία πίεσης, που οδηγούν σε κακή κυκλοφορία του αίματος, που έχει σαν αποτέλεσμα τα πιο κρύα πόδια σε μερικές έως αρκετές περιπτώσεις... Στην ορειβασία που χρησιμοποιώ(ούμε) πιο χοντρές κάλτσες, τα άρβυλα μου(μας) είναι σαφώς πιο άνετα και οι κάλτσες συμπληρώνουν τα κενά, ώστε να ενισχύουν την μόνωση των παπουτσιών και να βελτιώνουν την εφαρμογή. Στο σκι μην ξεχνάμε ότι έχουμε εσωτερικά παπουτσάκια, που στις περισσότερες μπότες που φοράνε οι μέσοι σκιέρ, είναι αρκούντως χοντρά, μέχρι πολύ χοντρά, με συνέπεια να μην χρειάζονται και άλλη πρόσθετη μόνωση. Επίσης η πολύ καλή εφαρμογή της μπότας του σκι δεν πρέπει να είναι με τη βοήθεια μιας χοντρής κάλτσας, που κάθεται και παραμορφώνεται μετά από λίγο, με αποτέλεσμα να σφίγγουμε κι άλλο τα κλιπ... Όταν δε μετά από δύο χρόνια "καθίσουν" για τα καλά και συμπιεστούν τα υλικά από τα εσωτερικά παπουτσάκια, τότε καλώς τα τα παντοφλάκια θα λέμε... Οι δάσκαλοι στην Γαλλία και αλλού, έχουν άλλα κριτήρια επιλογής με έμφαση στην μεγάλη άνεση, λόγω στατικότητας με τα μαθήματα και μειωμένης κινητικότητας.Επίσης βρίσκονται κάθε μέρα στο βουνό και οι μπότες τους πρέπει να είναι πολύ άνετες, καθώς τις φοράνε μέχρι και 10 ώρες την ημέρα.Σε αυτές τις περιπτώσεις μια μπότα λίγο πιο άνετη και μια χοντρή κάλτσα είναι ένας αποδεκτός συμβιβασμός εργασίας... Άσε που και να "κάτσουν" τα παπουτσάκια τους την άλλη χρονιά παίρνουν καινούργιες και μάλιστα τζάμπα έως σχεδόν τζάμπα. Εμείς όμως τις πληρώνουμε και θέλουμε επιδόσεις και καλή εφαρμογή και διάρκεια στο χρόνο και αυτό γίνεται μόνο με σφιχτές μπότες, πολλές φορές και κάτω από το street νούμερο παπουτσιού που φοράμε, μαζί με λεπτές κάλτσες (όχι extra thin), που θα μας δώσουν καλό fit για χρόνια. Μετά από μερικά χρόνια και αφού συμπιεστούν τα υλικά από τα παπουτσάκια, μπορούμε να φορέσουμε medium weight κάλτσες και στα τελευταία χρόνια της ζωής τους, heavy weight και είναι ώρα για καινούργιες μπότες...

Α ρε χιόνι που πάει χαμένο... Τόση σπατάλη πούδρας για ένα μπηχτοκέφαλο... Τα επόμενα χρόνια οι εταιρίες θα εφευρίσκουν όλο και πιο πολλά "σπορ", για να προσελκύουν πελατεία στα βουνά... Ήδη οργανώνονται ένα σωρό πάρκα με τεράστιες υποδομές σε freestyle, τσουλήθρες με διάφορα φουσκωτά, καγιάκ, βάρκες και ότι άλλο φανταστεί ο νους. Σε λίγο μπορεί να υπάρχουν κέντρα με ειδικές υποδομές για αλεξίπτωτα πλαγιάς, kite και speedflying. Τα "ποδήλατα" με πέδιλα ήδη παίζουν εδώ και μερικά χρόνια. Δεν υπάρχουν όρια και συνεχώς θα βγαίνει κάτι καινούργιο να μας εντυπωσιάζει και πολλές φορές να μας "βάζει μέσα"... Παρότι είναι καλό και υγιές να προχωράμε μπροστά και να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και ενδεχόμενα, το υπερβολικό φορτίο υποδομών στα βουνά, έχει επιπτώσεις στην μορφή τους, σε βαθμό που πολλές φορές δεν μοιάζουν με βουνά, αλλά με παιδικές χαρές... Η άποψη μου είναι κάπως μπερδεμένη για αυτή τη συνεχή ανάπτυξη καινούργιων "αθλημάτων", γιατί μου φαίνεται ότι γίνονται για πρόσκαιρη κατανάλωση και μόνο...

Μάλλον πρέπει να ανέβεις και σε fat ski για να μπορείς να διαλέγεις τι θα κάνεις (σε πουδρομέρες) μεταξύ σκι και σνόουμπορντ... Τότε θα είσαι σε θέση να λες προς τα που ρέπεις... Προφανώς εννοείς το σκέτο surf στην Ελλάδα, γιατί το windsurf παραβολεύει... Εκτός κι αν είσαι από Θεσσαλονίκη, που έχει πάρει διαζύγιο με τον αέρα... Πάντως έχεις μία σύγχυση...δεν είμαι γιατρός, αλλά αν ήμουν θα σου έγραφα ένα μήνα άδεια στις Άλπεις, για να βρεις την "υγειά" σου... Να μας πει και ο panpanou την γνώμη του σαν ειδικός στην ψυχωτική βουνολογία-πουδρολογία...

Οι κάλτσες του σκι πρέπει να είναι λεπτές... Ποτέ χοντρές κάλτσες, αν θέλουμε να έχουμε καλή εφαρμογή, αίσθηση και καλή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια μας, χωρίς ανεπιθύμητες τριβές, που μπορεί να προκαλέσει μια χοντρή κάλτσα. Ειδικά όταν δοκιμάζουμε καινούργιες μπότες πρέπει αυτό να γίνεται με τις λεπτότερες κάλτσες του σκι που έχουμε και αν δεν έχουμε να ζητήσουμε από το μαγαζί και να τις αγοράσουμε κιόλας. Έχω μια πολύ λεπτή κάλτσα, σχεδόν σαν καλτσόν, που την αγόρασα πριν χρόνια στο Chamonix και τις φοράω όταν δοκιμάζω καινούργιες μπότες και τις πρώτες φορές μέχρι να στρώσουν τα παπουτσάκια... Μετά επανέρχομαι σε κανονικά λεπτές κάλτσες... Τώρα για στενά πόδια vertical, υπάρχουν αρκετές μπότες, αλλά οι περισσότερες είναι τύπου race, άρα και λίγο σκληρές συνήθως. Οι Nordica Doperman είναι ένα ιδιαίτερα στενό καλούπι (εμένα μου κάνει) και ξεκινάει με το ίδιο καλούπι από flex 100. Μειονέκτημα ότι έχει πολύ λεπτά τοιχώματα στο εσωτερικό παπουτσάκι, οπότε θέλει άψογο fit, και είναι και λίγο κρύες για όλη μέρα σκι (ειδικά σε παγετώνες μάλλον θα έχεις πρόβλημα όταν έχει πολύ κρύο). Οι Salomon επίσης έχει την Falcon Race (είναι η δική μου μπότα με 120 flex), αλλά έχει και 110 και 100 σε περίπου ίδιο καλούπι (αρκετά στενό στο instep). Η freeride σειρά της Nordica έχει επίσης δύο αρκετά "σφιχτές" μπότες νομίζω τις Ηοτ Rod, εκτός αν άλλαξαν φέτος, με flex 100 και 115. Και οι Fischer έχουν ένα μοντέλο αρκετά στενό. Γενικά αν ψάξεις θα βρεις για το καλούπι σου, μόνο που αν θέλεις πιο μαλακό flex θα πρέπει να συμβιβαστείς, η να φτιάξεις παπουτσάκια custom με foam... Για λύσεις σε μπότες που έχουν κενά τοπικά, έχω υλικά πρόσθετα που μπορούν να κολληθούν με μια απλή κόλλα και κάνουν καλή δουλειά...

Ναι εξαρτάται από την οπτική γωνία που το βλέπει ο καθένας... Η δική μου είναι περισσότερο "στεριανή" από "θαλασσινή"... Το "νερό" μου αρέσει πιο πολύ on the rocks... Γιώτα θέλεις να μου πεις κάτι...

Καλώς ήρθες Ανδρέα... Η παρέα μεγαλώνει με την προσθήκη ενός καλού σκιέρ και όχι μόνο... Ελπίζω να περνάμε καλά και να έχουμε χειμώνα ικανοποιητικό, ώστε να χαρούμε όλοι...

Θα μπορούσες να είσαι και τετραχασμένη προσωπικότητα...αν έκανες και telemark... Ούτως η άλλως γλίστρημα είναι όλα και μάλιστα στο χιόνι... Τα σπορ νερού είναι σε άλλο περιβάλλον και παρότι μοιάζουν (και στην πούδρα σερφάρουμε... ), δεν συγκρίνονται από άποψη σκηνικού και ποικιλίας terrain... Take it as it comes και κάνε ότι σου γουστάρει κάθε φορά και ανάλογα την παρέα. Αν η καλή παρέα κάνει σκι κάνε κι εσύ...αν βρεις καλούς στο snowbord κάνε μαζί τους. Και πάντα θα έχεις άσσο στο μανίκι με το ορειβατικό σκι (σκι είναι κι αυτό), που σου δίνει άλλες δυνατότητες γνώσεις και δεξιότητες... Αν μπορείς και στα τρία να είσαι καλός μπράβο σου αν και το βλέπω λίγο δύσκολο αν δεν είσαι μόνιμα στο βουνό και μάλιστα για πάρτη σου, (όχι μαθήματα σε άλλους δηλαδή). Αλλά και πάλι και πολύ καλός να μην είσαι μην σκας, αφού τα απολαμβάνεις όλα στο μέτρο που εσύ θέλεις... Το ιδανικό θα ήταν να ζούμε πολλές ζωές και να διαλέγουμε το σπορ μας σε κάθε μία...(αλλά και πάλι μπορεί να ήταν βαρετό)...

Μάκη κοίτα από την αρχή το θέμα από την πρώτη σελίδα... Για περισσότερα με το ποδήλατο...εδώ

Ωραία δουλειά δείχνει Κωστή... Δεν νομίζω ότι θα έχεις πρόβλημα με την απελευθέρωση. Στις περισσότερες σημερινές δέστρες η τριβή στο μπροστινό μέρος δεν έχει σημασία, γιατί μετακινείται όλο το κάτω μέρος της δέστρας στην απελευθέρωση της μπότας. Πιστεύω θα κουμπώνουν και σε αρκετές alpine δέστρες... Αυτό που θα ήθελα, είναι να έμπαινε η vibram σε όλη την επιφάνεια της σόλας...

Για μένα το γέροντα...αυτά είναι ευχάριστα πράματα... Γιατί και ο παππούς θέλει να τρώει....."γλυκό"...

Άμα πας σε κρούστα με λιμαρισμένη εξωτερική ακμή θα δώσεις χαρά και θέαμα στον κόσμο... Το σύγχρονο σκι με πάτημα και στα δύο ποδάρια, θέλει συμμετρία και στο tuning και στο radius... Χε χε πάλι καλά πάμε...

Έτσι τα στέλνει ο Conrad χωρίς όμως να έχουν διαφορές στο λιμάρισμα...είναι δηλαδή απλά δύο αυτοκόλητα για να ξεχωρίζεις το ένα σκι από το άλλο... Μπορείς με αυτό τον τρόπο να εναλλάσσεις τα σκι περιοδικά, ώστε να έχεις σχετικά ομοιόμορφη φθορά στις ακμές, αλλά και στην καταπόνηση των υλικών, λόγω στρεβλώσεων... Κοιτάξτε τώρα να κάνουμε και αυτό το θέμα "τόλμη και γοητεία"...

Εντάξει μια χαρά οδηγός είναι... Είδατε ότι το flex δεν είναι και τόσο ζωτικής σημασίας... Αν έχουμε νέα δεδομένα τα συμπληρώνουμε στο μέλλον...

Στον zox... Είχα δουλειά και μέχρι να γράψω το ποστ πέρασε ώρα... Ειπώθηκαν πολλά και μερικά από αυτά σωστά, αλλά μην ισοπεδώνουμε την αξία του εξοπλισμού, στην πρόοδο της τεχνικής... Χωρίς τα σημερινά σκι και τις μπότες και μετά τις δέστρες κανένας μας δεν θα είχε φτάσει στο επίπεδο που βρίσκεται. Όταν μάλιστα αυτός ο εξοπλισμός είναι φτιαγμένος ακριβώς στα μέτρα μας και στον τρόπο που κάνουμε σκι, τότε μιλάμε για αρμονία και βέλτιστη απόδοση. Μια καλορυθμισμένη γεωμετρία μας επιτρέπει να εκμεταλλευόμαστε πλήρως τις δυνατότητες του εξοπλισμού μας (η μάλλον του εαυτού μας, γιατί ο εξοπλισμός πλέον στο σκι είναι ανώτερος των ανθρωπίνων δυνατοτήτων)... Αντίθετα μια κακή στάση, κακό fit, κακό κάρφωμα των σκι, ακατάλληλο flex σε μπότες και σκι κλπ, μπορεί να κρατήσει την εξέλιξη μας αιώνες πίσω και αυτό ισχύει σε όλα τα σπορ, πόσο μάλλον στο σκι, που είναι τόσο εξαρτώμενο από τον εξοπλισμό... Μερικοί βολεύονται με το μέτριο για χρόνια, άλλοι όμως θέλουν να βελτιώνονται συνέχεια...είναι θέμα στάσης και προσέγγισης των πραγμάτων και καθαρά υποκειμενικό το πως αντλεί ο καθένας μας ευχαρίστηση από το σπορ... Τώρα lari, συγκεκριμένα για σένα, πρέπει να σου πω, ότι αν δεν βρέξεις κώλο ψάρι δεν τρως... 80 Είναι αδύνατο από την καρέκλα του σπιτιού σου να διαλέξεις μπότα με το όνομα της (μάρκα) και το flex της. Πρέπει να πας (όχι μόνος) σε αρκετά μαγαζιά και να δοκιμάσεις με την βοήθεια σχετικού (γνώστη καλύτερα) με το αντικείμενο, όσες περισσότερες μπότες μπορείς, ώστε να αποκτήσεις και μόνος σου κάποια αίσθηση μέσω της σύγκρισης. Το flex που όλοι πιπιλίζουμε τόσες πολλές φορές, δεν είναι ούτε ο μοναδικός παράγοντας επιλογής μπότας ούτε ο πιο σημαντικός και ούτε βγαίνει με ενιαίο μαθηματικό τύπο και αντικειμενικά κριτήρια για όλες τις εταιρίες...

Ναι Στάθη αξίζει κάθε "δεκάρα" μια μπότα φτιαγμένη στο πόδι σου από καλό μάστορα... Όμως όχι αυτή που έχεις τώρα...αν και μπορεί να είναι αξιοπρεπέστατη... Θα ήταν προτιμότερο την επόμενη φορά που θα πάρεις μπότες, να τις διαλέξεις με κάποιον που ξέρει καλά και να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα χαρακτηριστικά του ποδιού σου και του κορμιού σου (ύψος, κέντρο ισορροπίας, φυσική ικανότητα λυγίσματος της άρθρωσης του πέλματος και ένα σωρό άλλες μικρολεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά στο τέλος... Η μάρκα έχει δευτερεύουσα σημασία, καθώς όλες δεν κάνουν για όλους. Μετά φτιάχνεις custom πάτους και τα εσωτερικά παπουτσάκια με foam στο τέλος αν θέλεις το απόλυτο σε fit και άνεση...

Χιλιάδες freeriders (ερασιτέχνες και επαγγελματίες) που έχουν μπότες 110-120 flex και πάνω είναι άσχετοι και όχι ικανοί σκιέρ... 80 Μην ακούτε παραμύθια, όταν θέλουμε επιδόσεις ακόμα και σε καταστάσεις τρελής πούδρας, κρούστας, crud, βαριά υγρά χιόνια, σούπες βαθιές και ένα σωρό άλλες συνθήκες, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την υποστήριξη και το control μιας σκληρής (σχετικά πάντα) μπότας...φυσικά για τον καλό σκιέρ και όχι για αυτόν που προσπαθεί να επιβιώσει σε αυτές τις συνθήκες... Όταν πας με μεγαλύτερη ταχύτητα, η φαινομενική δυναμική σκληρότητα (αυτή που αντιλαμβάνεται το πόδι μας και οι μύες μας στην κίνηση και όχι στατικά) είναι πολύ μικρότερη από την στατική, επομένως έχουμε απόσβεση κραδασμών (ανάρτηση δηλαδή). Το ανάλογο είναι με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα...Ναι μεν στο χώμα στήνονται πιο μαλακά και με μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων απ' ότι στην άσφαλτο, αλλά αν συγκρίνεις την σκληρότητα του χωμάτινου αγωνιστικού με ένα νορμάλ αυτοκίνητο δρόμου, τότε είναι σαφώς σκληρότερο, παρότι στημένο για χώμα...Η ταχύτητα είναι ο λόγος... Έτσι αν κάποιος είναι ελαφρύς, κοντός και πηγαίνει αργά, τότε πραγματικά δεν χρειάζεται σκληρή μπότα, ακόμα και αν έχει ας πούμε την τεχνική... Αν ο ίδιος σωματότυπος πηγαίνει αέρα, τότε θέλει κάτι σαφώς πιο σκληρό. Στα σκληρά χιόνια (πίστα, παγωμένα ανοιξιάτικα εντός κι εκτός) μια πιο σκληρή μπότα 10-20% είναι καλύτερη, όπως και για αγώνες με πόρτες. Κάποιος που κάνει κυρίως πίστα με μέτριες ταχύτητες, λίγο εκτός πίστας και κανένα κολπάκι τύπου freestyle, καλύπτεται με μια σχετικά μαλακή μπότα. Όταν όμως μιλάμε για πραγματικά καλούς σκιέρ, που πάνε γρήγορα παντού, τότε θέλουμε απόκριση και υποστήριξη από την μπότα και πλάγια και εμπρός, αλλά και πίσω, ώστε να μην χάνεται πολύτιμος χρόνος σε παραμόρφωση και αυτό το δίνει μόνο μια αρκούντως σκληρή μπότα για τον σωματότυπο του καθενός... Μάκη, μια καλής ποιότητας μπότα κρατάει πάνω από 300 μέρες σκι... Το χρόνια δεν είναι η κατάλληλη μονάδα μέτρησης... Ένας οδηγός βουνού η ένας δάσκαλος του σκι, που κάνει 120-150 μέρες σκι το χρόνο κάθε 2-3 χρόνια τις αλλάζει. Εγώ αν είμαι ευχαριστημένος τις κρατάω 7-9 χρόνια περίπου (με custom παπουτσάκια και προσωπική δουλειά πάνω τους)... Όταν φτιάξεις μια μπότα στο πόδι σου και την στρώσεις με κόπο, αρνείσαι να την αποχωριστείς εύκολα... porfirio, δεν σε πείραξε η διαφορά στο flex, αλλά το πολύ πιο στενό fit της doberman. Όταν πονάς δεν μπορείς να λυγίσεις την μπότα και σου φαίνεται πολύ σκληρή. Η αλλαγή του φλεξ της μπότας ανάλογα με τις συνθήκες δεν νομίζω ότι είναι και τόσο χρήσιμο πράγμα, ούτως η άλλως η σκληρότητα αλλάζει πολύ ανάλογα με την θερμοκρασία περιβάλλοντος...

Μια μέρα δεν είδα το τόπικ και έγινε χαμός... Πρώτα κάποιος είπε ότι είχε διαφορετικό φιτ με μια 100αρα από μια -90αρα της ίδιας σειράς. Ναι μπορεί να είναι ίδια σειρά αλλά, είναι άλλη μπότα με άλλες εσωτερικές διαστάσεις και παπουτσάκι. Τώρα για το canting o Κωστής σε κορόιδεψε Στάθη και δεν δικαιούται γλυκό... Σκοπός με το canting είναι να προσαρμόσουμε την μπότα στο πόδι μας και όχι το πόδι μας στη μπότα. Ένας "στραβοκάνης" ποδοσφαιρικού τύπου με τα γόνατα προς τα έξω, όταν πατάει τα πέλματά του επίπεδα και με ίσο βάρος, τότε πρέπει να είναι στραβοκάνης... Αν ρυθμίσουμε με την μέθοδο του Κωστή, τότε εξαναγκάζουμε το καλάμι μας να ευθυγραμμιστεί με το πέλμα μας και όταν πατήσουμε σωστά και τα δύο πέλματά μας κατά την διάρκεια του σκι, τότε στην φυσική θέση ισορροπίας τα σκι θα πατήσουν στις εξωτερικές ακμές (στον έξω γόνατα στραβοκάνη και ανάποδα στον έσω). Άρα λάθος Το θέμα είναι στην φυσική μας στάση να πατάνε ομοιόμορφα και τα δύο σκι στο χιόνι... Το πως το ρυθμίζουμε;......θέλω γλυκό.... Οι αγωνιστικές μπότες (plug) φυσικά και έχουν φλεξ, απλά είναι πιο σκληρό από τις κανονικές. Πλέον μπορείς να βρεις και στο εμπόριο και το flex τους είναι από 150-180 περίπου με ότι θέλουν να πουν με αυτό οι εταιρίες... Το flex σε αυτές τις μπότες παρότι σκληρό είναι προοδευτικό και μπορεί να διαμορφωθεί πλήρως τρώγοντας το παχύ πλαστικό στα κατάλληλα σημεία...φυσικά από μάστορα καλό... Αυτές οι μπότες συνήθως δεν έχουν canting, αλλά το διαμορφώνεις με σφήνες και διάφορα άλλα shims (πρόσθετα). Για κάποιον καλό σκιέρ δεν είναι απαγορευτικές, αρκεί να έχουν τον κατάλληλο μάστορα να τις φτιάξει στα μέτρα τους και σε fit και σε flex... Τώρα διαφωνώ με αυτό που γράφηκε πιο πάνω περί καλών χιονοδρόμων και σκληρού flex...είμαι καλός χιονοδρόμος και προτιμώ και διαλέγω μπότες με σκληρό flex (120-130) περίπου και δεν είμαι ο μόνος...

Όχι όλες.. Μερικές έχουν ρύθμιση, άλλες όχι. Και μια 90άρα καλή είναι για σένα, όχι λόγω βάρους και ύψους τόσο, αλλά λόγω ταχυτήτων που πηγαίνεις, δεν χρειάζεσαι περισσότερο. Μια μπότα πάντως είναι εύκολο σχετικά να την μαλακώσεις αλλά πολύ δύσκολο να τη σκληρύνεις... Η Salomon ας πούμε μπορούν να μαλακώσουν ελευθερώνοντας τις πίσω μπλοκαρισμένες βίδες του overlap... 80

Στο ΛαΠλάνιιι (σικ), αφού θαυμάσετε πρώτα την απαράμιλλη αρχιτεκτονική του... να πας να φτιάξεις Comformable μποτάκια και custom πάτους... Διάλεξε πρώτα ένα καλό ζευγάρι μπότες, που να σου έρχεται το εξωτερικό πλαστικό κέλυφος, όσο το δυνατόν πιο σωστά σε μέγεθος, σκληρότητα, ύψος και στάση ποδοκνημικής και πέλματος. Να διαλέξεις κάποιο μοντέλο (μπότας είπαμε να θυμάσαι... ), που να μην έχει υπερβολικό χώρο, δηλαδή το πόδι σου να είναι αρκετά κοντά στο εξωτερικό πλαστικό, ώστε τα κενά να μην γεμίσουν με υπερβολικές δόσεις foam. Αυτό δίνει πολύ καλύτερη απόκριση και αίσθηση (όπως είπε πιο πάνω ο Captain) και μειώνει και το συνολικό βάρος της μπότας, που με τον αφρό αυξάνεται λίγο. Στην αγορά μιας μπότας πρέπει να κοιτάμε, τι είδους πόδι έχουμε...Δεν μπορεί κάποιος με πόδι "βατράχου" να παίρνει racing μοντέλο με πολύ στενό fit ας πούμε, ούτε κάποιος με πόδι λεπτό μια υπερευρύχωρη μπότα, γιατί η άνετη μπότα είναι σαν την κάλτσα πρέπει να έχει καλή εφαρμογή και να μην αφήνει κενά, αλλά ούτε και να σου δημιουργεί σημεία πίεσης. Οι περισσότερες εταιρίες έχουν στο ίδιο φλεξ τουλάχιστον δύο τύπους (φόρμες) μπότας, ώστε να απευθύνονται σε διαφορετικούς τύπους σκιέρ και ποδιού... Μάκη το 45 φλεξ είναι νούμερο για μπότα apress ski...

Ο "Σαγώνιας" (Herman Maier) είναι (ήταν) ο αθλητής με την μεγαλύτερη υπεροχή σε χρόνους και διάρκεια από την εποχή του Ingemar Stenmark και είναι αστείο να συγκρίνεται με μια σχετικά "σύντομη έξαρση" (Bode Miller). Χωρίς να θέλω να μειώσω τον Αμερικάνο, ο Αυστριακός έθεσε νέα στάνταρ στο σκι, ανεβάζοντας τον πήχη σε νέα μέχρι τότε επίπεδα...Ακόμα προσπαθούν να φτάσουν το επίπεδό του...πριν τον τραυματισμό του... Πιστεύω θα περάσουν αρκετά χρόνια για να δούμε κάτι ανάλογο στο μέλλον, που να συνδυάζει τα φοβερά αθλητικά προσόντα και τον χαρακτήρα (ορμητικότητα και φοβερή εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του, καθώς και αφοσίωση), που είχε ο Herman... Ένας ακόμα σπουδαίος αθλητής ήταν και ο Lasse Kjus, που έτρεχε παντού με επιτυχία και ήταν πολλές φορές νικητής του Combined...