Leaderboard

Νέος αέρας φαίνεται να πνέει στο Βελούχι, ευχάριστη έκπληξη η σημερινή επίσκεψη. Μετά από τρία χρόνια ξανά στο αναμορφωμενο Βελούχι. Σε αντίθεση με παλιότερα, εικόνα ενός ΧΚ που αν μη τι άλλο είναι οργανωμένο και έτοιμο να προσφέρει με τον καλύτερο τρόπο αυτό πού μπορεί. Πρώτη έκπληξη το ski data και οι .... πολιτισμένες, μικρές ουρές. Δεύτερη το πάτημα και η σήμανση στις πίστες. Στις 100 + φορές που επισκέφτηκα το Βελούχι πρώτη φορά που ο Ηρακλής,μαύρος και κόκκινος, ήταν σωστά πατημενος, προσφέροντας απολαυστικές καταβάσεις. Να σημειώσω επίσης ότι στο σαλέ και στα εκδοτήρια η είσοδος γίνονταν μετά από έλεγχο covid. Μια ευχάριστη λοιπόν μέρα με ωραίο σκι χωρίς αναμονες και συνωστισμους.

sunset ski...ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΧΚΠ... πέρα από τα συνηθισμένα ...μοναδική προσφορά πώλησης xkp, USP (unique sale proposal) και αποσυμφόρηση του... σκ... το ζήσαμε ...ελπίζαμε με τους πυλώνες φωτισμού του νέου Βάκχου να το ζούσαμε συχνότερα .... 2013, https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10200152546999480&set=t.100000165229587&type=3 25/3/2012 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=3286563516866&set=t.100000165229587&type=3 18/12/2012 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=3089402907974&set=t.100000165229587&type=3

Σήμερα ,μεθα από δυο χρόνια ακινησία ,σφραγισμένα με 3 πόντους κερί ? και αποφασισμένος να κάνω μόνο GS σκι μέχρι τέλος του σεζόν ,έβγαλα από το ski room ? τα Nordika Doberman GSR ,τα καθάρισα ,τα έξυσα από το πολύ κερί ,πέρασα της ακμές (περισσότερα για την σκουριά αντί για τροχισμα) και να το αποτέλεσμα !

Εν τω μεταξύ, αν ήταν κάτι που πραγματικά ζήλεψα αυτές τις μέρες που δεν μπορώ να κάνω σκι, ήταν οι εικόνες από το νυχτερινό...

Νέα μέλη και παλιά όταν συναντιούνται…

Pepe είσαι μερακλής!

ωραία...κάντε το εικόνα...ξεκαρδίστηκα...?? το πρόβλημα εδώ είναι ...?ότι λίγοι, πολύ λίγοι, συμμερίζονται την κάψα σου για Δία...και για την..."βελτιστη λειτουργία ΧΚΠ από την πλευρά του πελάτη" ο καθένας (.....ντόπιος, επαγγελματίας, δήμαρχος, αθηναίος αξιωματούχος, εργαζόμενος, εργολάβος, ενοικιαστής, επιχειρηματίας.....κλπ ..κλπ) ζει στον δικό του Μικρόκοσμο του και νοιάζεται μόνο (δίκαια ή άδικα...είναι άλλη μεγάλη κουβέντα) για τη Δική του την βολή ...... ο Δίας πέφτει πολύ μακριά από το Δικό του μαγαζάκι...κι ούτε βλέπει του πως συνδέεται ο "Δίας" με τη δική του βολή........οπότε περιμένει απλά την καλή τύχη ή τον σωτήρα να του φέρει ......ένα καλό χκπ με τους "λάτρεις του βουνού" ....για να το αρμέγει...όσο μπορεί...

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν έχει ξαναγίνει Όχι μόνο άνοιξε ο Οδυσσέας από το πρωί. Όχι μόνο επισκευάστηκε ο Δίας με 7 Μποφώρ στην κορφή, Όχι μόνο οι χθεσινοι κοιμόντουσαν όρθιοι και τα άφησαν όλα απεραστα.... Αλλά δώσανε γενικά παράτα μέχρι τις 4 , παράτα Βάκχου μέχρι τις 6 και παρατα Αιόλου μέχρι τις 8.... Αισθάνομαι ότι με περιμένουν κάτω να με δειρουν. Έχω έρθει για μια παράκληση να με συγχωρήσουν οι αυριανοι . Είναι φοβερό να κάνεις λούκι Οδυσσέα με χειμερινό χιόνι και καπάκι τυριά με ανοιξιάτικο . Δεν υπάρχει λέω. Μη με ξυπνάτε .

Πωλειται σε αριστη κατασταση το fenix 6 pro μου μιας και εχει χρησιμοποιηθει πολυ λιγο Με κουτι παρελκομενα και δωρο ενα επιπλεον λουρακι Τιμη μονο για το φορουμ 280 ευρω.

Το έχω σκεφτεί πολλές φορές!!! Αν έκανα snowboard μόνο με τα πόδια θα πήγαινα!!! ??

Όλοι εμείς οι φίλοι του Γιάννη, του Θανάση κ του Πάνου πονάμε βαθιά για την απώλειά τους. Οι φίλοι μας προσπάθησαν να λύσουν τον τελευταίο άλυτο γρίφο της αναρρίχησης στα Ελληνικά βουνά. «Τη Στύγα» Μια δύσκολη αναρρίχηση σε ένα δύσκολα προσβάσιμο πεδίο. Αυτοί ήταν οι φίλοι μας, οι άνθρωποι για τα δύσκολα. Σε τέτοιες προσπάθειες πρέπει να αποδεχτείς τον αντικειμενικό κίνδυνο. Για να σκαρφαλώσεις την Στύγα πρέπει να παραβλέψεις κάποιες παραμέτρους και να προσηλωθείς σε κάποιες άλλες. Όταν κάποιος κάνει αθλητισμό στο βουνό -αναρρίχηση ή σκι- σε υψηλό επίπεδο έχει καταλάβει ότι το μοντέλο είναι χαοτικό, δεν μπορεί ευκολά να υπολογίσει τις παραμέτρους, κατανοεί ότι η ασφάλεια είναι σχετική και ότι τίποτα δεν είναι απολυτό. Όλοι εμείς οι φίλοι του Γιάννη, του Θανάση και του Πάνου που κάνουμε αθλητισμό στη φύση το ξέρουμε καλά και κατανοούμε την προσπάθειά τους. Το ίδιο φαίνεται να κάνουν και οι κοντινοί συγγενείς τους, που μας παροτρύνουν να συνεχίσουμε να κυνηγάμε το όνειρο, το άπιαστο, την υψηλή δυσκολία, μας λένε να σκαρφαλώσουμε κάθε «Στύγα» του μυαλού μας. Τι νομίζετε; Δεν πονάνε αυτοί που έχασαν τα παιδιά τους και τους συντρόφους τους περισσότερο από εμάς; Δε θα επιθυμούσαμε άλλο θάνατο για τους φίλους μας, θα θέλαμε να μείνουν για πάντα στα βουνά που αγάπησαν. Θρηνούμε που έφυγαν νωρίς. Είχαν να μας προσφέρουν ακόμα πολλά τόσο στο βουνό, στη φύση και στα σπορ που τόσο πολύ αγαπάμε να κάνουμε όσο και στην καθημερινότητά μας. Χάσαμε την αιχμή του δόρατος μας. Την avant-garde της αναρρίχησης. Δεν είμαστε πολλοί. Είμαστε λίγοι κ μας κοστίζει η όποια ελάχιστη απώλειά και εδώ άξαφνα χάσαμε πολλούς μαζί. Χάσαμε τους ανθρώπους που μας ενέπνεαν. Δεν έκαναν κάποιο λάθος. Μέσα στο τέλμα και τη μετριότητα της καθημερινότητας που μας διέπει, αυτοί παρέμειναν προσηλωμένοι στους υψηλούς στόχους. Δεν έχουμε θυμό προς κανέναν, ούτε προς τους ίδιους, ούτε προς την αδυναμία του κράτους να παρέχει διάσωση. Εξ άλλου ήταν οι ίδιοι οι φίλοι τους που πήγαν στο βουνό για να τους πάρουν. Έτρεξαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας που βρίσκονταν, παράτησαν ότι σημαντικό έκανε ο καθένας τους για να τους φέρουν πίσω. Εδώ κ χρόνια κάνουμε την αυτοκριτική μας και βελτιωνόμαστε. Φροντίζουμε να είμαστε παρούσες κ παρόντες στα σημαντικά δρώμενα του βουνού και της καθημερινότητας. Τα διαπιστευτήρια είναι σκόρπια παντού, στα βουνά κ στους χώρους που ζούμε και δραστηριοποιούμαστε. Γι’ αυτό, δε μπορούμε να δεχτούμε την κριτική στο ατύχημα από μέτριους και ημιμαθείς, πάνω σε δανεικές φωτογραφίες, με κείμενα που βρίθουν από ανακρίβειες και πρόχειρες γενικότητες. Θρηνούμε για τους φίλους μας. Θα μας λείπουν συνεχώς. Οπού κ αν πάμε θα υπάρχει κάτι να μας τους θυμίζει. Άφησαν το στίγμα τους παντού. Υποστηρίζουμε και αμυνόμαστε των επιλογών τους να προσπαθήσουν για το δύσκολο, το άπιαστο, το όνειρο, τη Στύγα. Παραμένουμε στο πλευρό των φίλων μας και των επιλογών τους. Παραμένουμε στο πλευρό των γονιών, των συντρόφων, των οικογενειών των φίλων μας. Πονάμε και θρηνούμε την απώλειά τους. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε ότι κάναμε παρέα μαζί τους. Οι φίλοι και σχοινοσύντροφοι των χαμένων συντρόφων μας Γιάννη, Θανάση, Πάνου ΕΟΣ Πατρας 02/2022 Το κείμενο συντάχθηκε αρχικά από τον φίλο και σχοινοσύντροφο Νίκο Χατζή. https://www.facebook.com/eospatras12/posts/384623283474870

Κάθε χρόνο πληρώνω γύρω στα 30 χιλιάρικα σε φόρο σαν φυσικό πρόσωπο . Χωρια η ασφάλιση μου , χωριά η ιδιωτική μου ασφάλιση. Λιγωτεροι μετακλητοι και σύμβουλοι. Λιγωτερες διαφημίσεις με λίστα ή χωρίς λίστα Περισσότεροι διασώστες και ελικόπτερα . Είναι απλό , δεν θέλει ιδεολογικές παρωπίδες. Ας μπει η αγορά ελικοπτέρων και το οργανόγραμμα μια αρχικής ομάδας ορεινής διάσωσης. Αλλωστε ο πρωθυπουργός μας, λέει ότι ζούμε σε μια ωραία χώρα . Χώρα που πεθαίνει κόσμος στα βουνά από έλλειψη διασωσης δεν είναι ωραία . Ο ίδιος κάνει ορειβατικό σκι παρέα με τους καλύτερους οδηγούς βουνού. Αν γίνει κάτι πως θα το αντέξει ότι αυτόν θα τον σώσει ελικόπτερο επειδή απλά είναι πρωθυπουργός ;

Να μιλάμε καλύτερα με παραδείγματα. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια που με πήραν κομμάτια από το αλλοκαιτικο. Ειχε βρέξει την προηγούμενη νύχτα στις ανατολικές πλαγιές και τις είχε κάνει γιαλί. Ενώ κελάρια ήταν σκληρό αλλά όχι πάγος . Έφυγα για να πάω περιφερειακή με στενά σκι , καλά σκονισμένα . Επειδή βαριομουνα το σπρώξιμο πήγα από το λούκι του Ηρακλή. Τι να φοβηθω, είχε βδομάδες να χιονίσει και το χιόνι στα κελάρια ήταν μια χαρά . Άλλωστε ανοιχτή περιφερειακή.... Με το που μπήκα στην είσοδο το κατάλαβα ότι έκανα μαμακια , τα πάντα όλα πάγος σκληρός , ανώμαλος . Οκ τα έχουμε ξαναζήσει και το συγκεκριμένο πέρασμα έχει εύκολη σχετικά διαφυγή . Με μεγάλες στροφές , όσο πιο σίγουρες γίνεται έκανα προσέγγιση στον δρόμο . Στο σημείο που έκανα το αλματακι να πέσω στον δρόμο πάνω από το κόψιμο του ρατρακ , πέφτω σε μια εντελώς παγωμένη σκληρή περιφερειακή και φεύγει το ένα σκι που ήταν στο 7,5. Καπάκι με το πέσιμο φεύγει το άλλο και πέφτω κάτω από την περιφερειακή . Αμέσως βάζω το ένα μπατόν φεύγει από το χέρι σε χρόνο dt , φεύγει και το άλλο . Αρχίζω να κυλάω ανεξέλεγκτα στον πάγο φυσικά με το κεφάλι προς τα κάτω . Μιλάμε για πολλά μέτρα , με ενδιάμεσες κρούσεις σε πέτρες και κομμάτια πάγου. Ευτυχώς είχα κράνος και σακίδιο . Δυστυχως δεν φορούσα σαλοπετα αλλά παντελόνι και η τριβή του πάγου με ξεγύμνωσε και έπαθα σοβαρό έγκαυμα σε όλη την μια πλευρά του κορμού. Τα ισοθερμικά βγήκαν με ψαλίδι και λαβίδα . Σταμάτησα σχεδόν στο ύψος της παλιάς περιφερειακής με χτύπημα στο κεφάλι , αιμορραγία ( το χιόνι γύρω μου ήταν κόκκινο) . Και βέβαια το κινητό δεν πιάνει εκεί . Έπρεπε να βάλω όλη την θέληση να σηκωθώ και να περπατήσω . Και μετά από 20 λεπτά να φτάσω σε σημείο που πιάνει το κινητό . Όπου ευτυχώς είχα το προσωπικό τηλέφωνο ενός πιστερ αφού είχε διακοπή ρεύματος και το τηλεφωνικό κέντρο του χιονοδρομικού δεν δούλευε . Ο πιστερ που ήρθε βλεπωντας το κράνος με τα βαθουλώματα αρχησε να μου δείχνει δάχτυλα να τα μετρήσω . Μετά είδε τα αίματα που έσταζαν και σοβαρεψε και κάλεσε μετά από προσπάθειες αρκετές αφού δύσκολα πιαναν οι ασύρματοι εκεί πριν μπει αναμεταδότης , το ρατρακ της φτερό ( τότε έκανε φυλακή μπροστά από το ιατρείο της φτερό ) . Φτάνοντας στο ιατρείο εγεινε καθαρισμός , επίδεση και μετά περίμενα 3 ώρες να έρθει πίσω το νοσοκομειακό που είχε πάει αλλονα Λειβαδιά . Ευτυχώς σταμάτησε η έντονη αιμορραγία αλλά αρχησε η έντονη υποθερμία . Ήμουνα ήδη τυλιγμένος με την αλουμινοκουβερτα μου και ο γιατρός τοποθέτησε δύο ηλεκτρικά καλοριφέρ δίπλα μου. Τελικά το ασθενοφορο.με πήγε Λειβαδιά 4 και πάνω ώρες μετά το συμβάν . Αν είχα εσωτερική αιμορραγία ή άλλο σοβαρό τραύμα θα είχα πεθάνει . Ζητήθηκε επείγουσα αερομεταφορά αλλά.δεν..... και δεν επιμεναμε πολύ αφού μόλις ξεπεράστηκε η υποθερμία είχα πια σταθεροποιηθεί και κοιτούσαμε τι θα κάνουμε με τα εγκαύματα . Όλα αυτά για να δείτε ότι η ορεινή διάσωση δεν είναι κάτι το μακρινό και για ανώμαλους τρελούς . Μπορεί να συμβεί στον καθένα μας , στα παιδιά μας και στους γονείς μας . Και τα ελικόπτερα σώζουν ζωές .

Σήμερα χωρίς αέρα αλλά με λιγότερο χιόνι, στην καρέκλα. Πήγα με στόχο τα εκτός της Κρέμασης. Τσιμέντο στην κυριολεξία. Ο αέρας τα έκανε όλα μπάχαλο. Εντός μέτριο το πάτημα λόγω του αλοπρόσαλλου ύψος χιονιού. Μετά της 12:00 έβαλα τις φώκιες και έφτασα στην κορυφή Κουτσούμπεης. Σήμερα δεν ήταν το αναμενόμενο αλλά έτσι είναι δεν γίνεται πάντα να πετυχαίνουμε τις ιδανικές συνθήκες.