Στις 2,5 ώρες (max) οδήγηση έχω έξι χιονοδρομικά για όλα τα γούστα και συνθήκες, από Παρνασσό μέχρι Ελατοχώρι και από Ανήλιο μέχρι Πήλιο. Δυο φορές τη βδομάδα, κάπου θα πάω ανάλογα τη μέρα και τον καιρό. Ακόμη και φέτος, στις 25 μέρες που έκανε χειμώνα έχω έξι μέρες σκι (δύο πούδρες) η μία καλύτερη απ' την άλλη. Θα μπορούσα να έχω άλλες 2-3 αλλά δεν έχω spare πόδια.
Πρώτος στο parking, σκι μέχρι το κλείσιμο με πέδιλα ανάλογα το πεδίο και τα γούστα μέσα στη μέρα, απολαυστικό μέχρι την τελευταία κατάβαση. Δεν βαριέμαι ποτέ, ας είναι και μια πίστα μόνο, πάντα υπάρχει κάτι να βελτιώσεις, να δοκιμάσεις. Πάντα τελειώνει ο χρόνος και η ενέργεια σε φάση "την τελευταία κατάβαση ασ' τη γι' αύριο". Πολλά χιλιόμετρα αλλά για μένα μετράει το πως κατεβαίνεις, όχι το πόσο. Απολαμβάνω κάθε φάση της μέρας, το (πολύ) πρωινό ξύπνημα, την οδήγηση σε ήσυχους δρόμους μέχρι το βουνό, την επιστροφή στις ανέσεις του σπιτιού μου με τις ενδορφίνες να "φτιάχνουν" διάθεση.
Σκι όταν θέλω, όπως το θέλω. Σε πεδία που γνωρίζω ιδιαιτερότητες και "παραξενιές".
Το βράδυ σπίτι, ύπνο στο στρώμα μου. Με το που περνάει η επήρεια του λευκού, ξανά στο βουνό.
Δεν το αλλάζω με τίποτα. Δώρο να μου κάνανε ταξίδι 5 ημερών στις Αλπεις, δεν θα πήγαινα.
Θέλω να πάω Αυστρία για 1-2 μήνες. Με το αμάξι μου, τα πέδιλά μου.
Σε κάποιο ήσυχο χωριό, με μερικά χιονοδρομικά τριγύρω. Το ψάχνω.